Κόκκινο στην Πράσινη Γραμμή

ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ 15 ναγερμό και ο εγκέφαλος, ως μέγας ηλεκτρονικός υπολογι- στής που είναι, έκανε εκατομμύρια συσχετισμούς και αξιο- λογήσεις δεδομένων μέσα στα λίγα κρίσιμα δευτερόλεπτα. Άραγε: σε γνωρίζω από την όψη ή από την κόψη του σπαθιού την τρομερή; Μπλόκαρε όντως το μυαλό του αν η όψη, και όχι η κόψη, είναι πιο τρομερή και επομένως προτάσσεται της άλλης λέ- ξης «που με βία μετράει τη γη».O σκόπελος του πρώτου στί- χου παρακάμφθηκε επιτυχώς από τον δαιμονισμένο ήχο των τζιτζικιών, τα οποία ήταν καθισμένα ακόμα και επάνω στις μαρμάρινες ταφόπλακες και βύζαιναν ίχνη υγρασίας παλαιών δακρύων. Εκεί υπέστη ο Πρόεδρος το πρώτο σοκ της άγνοιας του προφανούς,του δεδομένου.Oύτε αυτός ούτε τόσοι άλλοι γύρω του γνώριζαν ανεπιφύλακτα την αρχή του ύμνου, κι ας είχαν μερικοί –κι ο ίδιος– ανώτατη παιδεία. Κι αυτό το αντιλήφθηκε τώρα, γιατί στις κρίσιμες λέξεις «όψη» και «κόψη» η ένταση της φωνής μηδενιζόταν από δισταγμό, σαν να ήθελε ο καθένας ν’ ακούσει πρώτα τον διπλανό του, για να πάρει γραμμή. Βρίσκονταν όλοι τους γύρω από την επιτύμβια μαρμάρι- νη πλάκα με τα χαραγμένα ονόματα των είκοσι εννέα αντρών της ελλαδικής Α΄ Μοίρας Καταδρομών. Προηγού- νταν εκείνα των τεσσάρων αξιωματικών της Αεροπορίας, χειριστών του μεταγωγικού αεροσκάφους Nοράτλας, που καταρρίφθηκε από τους Κυπρίους σ’ αυτό ακριβώς το ση- μείο, λίγο προτού προσγειωθεί στο αεροδρόμιο της Λευκω- σίας, και ενταφιάστηκε μαζί με τα μακελεμένα σώματα των