Κόκκινο στην Πράσινη Γραμμή

16 ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΚΟΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ καταδρομέων που μετέφερε, για να μην πληροφορηθούν το συμβάν οι Τούρκοι. Λοιπόν, στους «άτυχους πεσόντες» η αφιέρωση του στε- φανιού, σαν να επρόκειτο για κατάθεση στεφάνου στους τροχαίους νεκρούς των εθνικών οδών. Ποιος εξάλλου θα γίνει εκτιμητής θανάτου και θα γράψει στην ταινία του στε- φανιού κάτι κοινώς αποδεκτό, αιωνίως κοινώς αποδεκτό, π.χ. «ηρωικός νεκρός», «άτυχος νεκρός» ή ενδεχομένως «τυχερός νεκρός», κάτι τέλος πάντων για το οποίο να συμ- φωνεί μαζί του και ο ίδιος ο νεκρός; Κάτω απ’ αυτό το χώμα βρίσκονται, αν βρίσκονται, κάποια οστά νέων ανθρώπων, οστά παιδιών που αντιστοιχίζονται σε ονόματα γραμμένα στις ταφόπλακες και που η μέθοδος του DNA τα ανατρέπει πολύ συχνά. Πόσο χρόνο θα παρέμενε εκεί το στεφάνι; Πιθανότατα θα μαραθεί χωρίς κάποιο αρμόδιο μάτι να αναγνώσει και να αξιολογήσει τη λέξη «άτυχος». Αλλά κι αν, παρ’ ελπίδα, το αντιληφθεί προτού κάποιο σχολείο ή σύλλογος καταθέ- σει το δικό του στεφάνι καλύπτοντάς το, ο φορέας που απέ- τισε φόρο τιμής, δηλαδή μια οργάνωση μαχητών Ελλαδι- τών, θα εξουδετερώσει κάθε υπόνοια προσβολής της μνή- μης των νεκρών. Oι συμπολεμιστές είναι οι αρμοδιότεροι να εκφραστούν για τους νεκρούς συντρόφους τους. Δική τους η επιλογή της φράσης, δική τους και η ευθύνη. Εξάλ- λου από καθαρή τύχη δεν είναι οι αποκάτω επάνω και οι επάνω μέσα στο χώμα. Η σωματική καταπόνηση και η αυγουστιάτικη θερμοκρα-