Κόκκινο στην Πράσινη Γραμμή

ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ 31 μέλη του συλλόγου αλλά και ευρύτερα, σε όσους τέλος πά- ντων μετείχαν στην ίδια αγωνία. Πράγματι,έπειτα από τριάντα χρόνια άφησε στη δικηγο- ρία ένα μέρος της ψυχής του – όσο νόμιζε ότι της αξίζει. Έλεγε στους φίλους του, που παρακολουθούσαν περίεργοι την επαγγελματική αποστασιοποίησή του: «Δεν σκοπεύω να πεθάνω δικηγόρος και να αναλάβω υπερασπιστής κα- τευθείαν στη Δευτέρα Παρουσία. Αρκετά! Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι». O νους του πήγε και πάλι στο περίεργο μήνυμα,σαν μια μύγα σε φρέσκια πληγή.Προφανώς δεν θα έπεφτε στην παγίδα να εξακριβώσει τον άγνωστο αριθμό, αν αυτό ήταν τεχνολογικά δυνατό, έστω με τη βοήθεια ενός φίλου που εργάζεται ως στέλεχος γνωστής τηλεφωνίας και τον έχει εξυπηρετήσει πάλι στο παρελθόν σε δικηγορικές υποθέσεις εξακριβώσε- ων. Σε κάθε περίπτωση είναι μέσα Αυγούστου. Κανείς δεν βρίσκεται στη δουλειά του. Έκανε τις τελευταίες σκέψεις πάνω σ’ αυτό το μήνυμα λί- γο προτού το λεωφορείο παρκάρει στον προαύλιο χώρο του ξενοδοχείου. Το ένστικτό του του έλεγε ότι δεν ήταν πλάκα (δεν έδινε άλλωστε δικαιώματα), ούτε θυμός ούτε ίσως καν ειρωνεία,όπως υπέθεσε στην αρχή.Πιθανόν η ορθή αποκρυ- πτογράφηση του σιβυλλικού μηνύματος να είναι η εξής: «Εσύ, μαλάκα διαβιβαστή ή κρυπτογράφε ή ό,τι άλλο υπήρ- ξες τότε, κρυβόσουν στο τσιμεντένιο υπόγειο του στρατηγεί- ου, ενώ εγώ (ο τότε γνωστός σου και τώρα άγνωστός σου)