Κόκκινο στην Πράσινη Γραμμή

30 ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΚΟΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ τη δραστηριότητα ξυπνώντας τους βετεράνους, άλλους μεν από τον ναρκωτικό ύπνο τους πάνω σε δάφνες, άλλους από τον εφιαλτικό ύπνο τους επάνω σε ενοχές,σκουπίδια,τύψεις κτλ., και αποφάσισε να οργανώσει ανθρώπους με περίπου κοινή αντίληψη των συνεπειών του πολέμου, ύψωσε κόκκι- νη σημαία σε γερασμένους ταύρους. Ήταν για τους αμφι- σβητίες του ένας τηλεοπτικά γνωστός αλλά ουσιαστικά άγνωστός τους, χωρίς εξακριβωμένο ρόλο στον αγώνα, ο οποίος εντούτοις αφυπνίστηκε έπειτα από τριάντα χρόνια και αναζητά καινούργια νοήματα σε ξεχασμένη υπόθεση. Κι όμως ως τώρα μπόρεσε και έδωσε δυναμικό παρών. Πρώτη φορά έγιναν εκτενή αφιερώματα στον Τύπο για τον αγώνα των Ελλαδιτών στην Κύπρο, χωρίς εμφανή τη ρετσι- νιά των πραξικοπηματιών. Στην ιστοσελίδα του συλλόγου, αλλά και στην προσωπική του, έφταναν μεν κάποια κακο- προαίρετα σχόλια και ειρωνείες,αλλά δεχόταν κυρίως παρο- τρύνσεις να συνεχίσει τον αγώνα μέχρι να σπάσει επιτέλους το απόστημα που συγκεντρώνει πύον επί τριάντα χρόνια. Αν η Ελλάδα ήταν κάποτε ένα αλαβάστρινο άγαλμα που έπεσε από το βάθρο του και τσακίστηκε, ένα κοφτερό κομ- μάτι της πήγε και σφήνωσε στην άκρη της Ανατολικής Με- σογείου. Όσοι σκουπίζουν δάπεδα μετά τη συντριβή κάποιου αγγείου ξέρουν ότι κάποια κομμάτια τινάζονται πολύ μακριά και τρυπώνουν σε απίθανα σημεία. Όμως το κοφτερό θραύ- σμα που λέγεται Κύπρος οι Έλληνες επιτέλους πρέπει να το βγάλουν κάτω από το χαλί. Αυτή ήταν η διακηρυγμένη άπο- ψη του Προέδρου, την οποία προσπαθούσε να περάσει στα