Κόκκινο στην Πράσινη Γραμμή

ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ 27 μάτια τους, καθώς το λεωφορείο μπήκε σε αραιούς νέους οικισμούς, χτισμένους μεταπολεμικά. O Πρόεδρος ξανακοίταξε το μήνυμα. Κάποιος άγνωστος του έλεγε: «Θυμήσου την πιο γενναίαν σου πράξην». Σκιές πέρα- σαν από τα μάτια του. Έκλεισε διστακτικά το καπάκι της συ- σκευής,σχεδόν έκλεισε τα μάτια του και ακούμπησε πίσω το κεφάλι, σε στάση περισυλλογής. Ένας αναστεναγμός προ- σπαθούσε να γεννηθεί από τους πνεύμονες, αλλά πνίγηκε στο ύψος του οισοφάγου. Ποιος τον ενοχλεί; Αισθάνθηκε εξάντληση. Δεξιά του, μέσα στο μικρό σακίδιο, αναζήτησε σε μια θή- κη μια ταμπλέτα.Με το χέρι κρυμμένο στο σακίδιο,ξεσπύρι- σε ένα χάπι. Ακούστηκε ο χαρακτηριστικός θόρυβος του χα- πιού όταν τσακίζεται η κυψελίδα του.Με ήρεμες κινήσεις το ακούμπησε στη γλώσσα και το έσπρωξε,πίνοντας μια γουλιά νερό.Με τις ίδιες επιφυλακτικές κινήσεις αναζήτησε διά της αφής άλλη ταμπλέτα και έφερε στο στόμα του άλλο χάπι,αυ- τό σε χρώμα ροζ. Το κατάπιε. Κοίταξε γύρω του διακριτικά. Αν μπορούσε να προσευχηθεί, θα έλεγε: «Θεέ μου, βοήθησε τον ανάπηρο μαραθωνοδρόμο να μην πέσει τώρα,στα τελευ- ταία μέτρα…». Ήταν βέβαια εξοικειωμένος με τις φραστικές επιθέσεις, αλλά κυρίως με τις ηλεκτρονικές ενοχλήσεις, τα δύο τελευ- ταία χρόνια, με αποκορύφωμα το τελευταίο διάστημα. Δεν έδινε ιδιαίτερη σημασία. Όλα τα προσπερνούσε και τα άφηνε πίσω, όπως έκανε με τις αντεγκλήσεις με δικαστές, μάρτυ-