Κόκκινο στην Πράσινη Γραμμή

26 ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΚΟΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ προσπάθειά του ήταν τεράστια και, αν όλα κυλούσαν ομαλά, θα επρόκειτο για άθλο. Βρήκε μόνο μία κλήση και ένα γρα- πτό μήνυμα.Ανίχνευσε την κλήση. Ήταν ο γνώριμος αριθμός ενός ενοχλητικού υστερικού πελάτη. Τον αγνόησε. Το μήνυ- μα όμως τον παραξένεψε.Ερχόταν με απόκρυψη. Η διαδρομή από τον τύμβο της Μακεδονίτισσας ως το ξε- νοδοχείο, συμπεριλαμβανομένης της άφωνης περιήγησης, δεν ήταν ιδιαίτερα μεγάλη, αλλά έγινε μικρότερη από την ερημιά των δρόμων. Ελλάδα και Κύπρος κοιμόνταν ύστερα από τα ολονύχτια πανηγύρια της Παναγίας. Ευτυχώς, στην παλαιά πόλη της Λευκωσίας ήταν ακόμη αρκετά σημεία ανα- γνωρίσιμα για εκείνους που δεν είχαν ξαναφρεσκάρει τη μνήμη τους με άλλες επισκέψεις στο νησί από την ημέρα της αποχώρησής τους. Μέσα από την πύρινη αχλή έβλεπαν μακριά,στις πλαγιές του Πενταδάκτυλου, την τεράστια ανάγλυφη τουρκική ση- μαία επί του εδάφους. Πέρασαν από το φυλάκιο του Αγίου Δομετίου σχεδόν αδιάφοροι.Σαν να έβλεπαν κάποια ακίνδυ- νη κούκλα στρατιωτικού ραφείου είδαν τον τούρκο φρουρό απέναντι, στο κλουβί του, και τον κύπριο εθνοφρουρό στο δικό του κλουβί, να παίζουν ράθυμοι με τα κινητά τους. Πε- ριφέρθηκαν στην παλαιά Λευκωσία, δίπλα και ανάμεσα στα τείχη, έξω από την Αρχιεπισκοπή. Aντίκρισαν το γιγάντιο άγαλμα του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, «σε μέγεθος αφγα- νού Bούδα» –έτσι το σχολίασε ο γιαννιώτης φιλόλογος–, εί- δαν την πολυπρόσωπη γλυπτή σύνθεση στην Πλατεία Ελευ- θερίας. Ύστερα όλα τα αναγνωρίσιμα σημεία χάθηκαν από τα