Κόκκινο στην Πράσινη Γραμμή

ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ 25 ντανοί βίωσαν το πολύ είκοσι πέντε χρόνια, και προφανώς τα είχαν λησμονήσει. Το όχημα, με δυο χάρτες της Κύπρου κολλημένους στο παρμπρίζ, αριστερά και δεξιά επάνω, πέρασε έξω από το Ιν- στιτούτο Γενετικής, λίγες εκατοντάδες μέτρα μακριά από το στρατιωτικό νεκροταφείο. Εκεί μέσα υπήρχε άφθονο γενετι- κό υλικό από αταυτοποίητους σκελετούς Ελληνοκυπρίων, Ελλαδιτών, Τούρκων, Τουρκοκυπρίων καθώς και υλικό ζώ- ντων συγγενών. Πού όμως βρίσκονται αλήθεια οι νεκροί; Στα κενοτάφια του τύμβου,στα αποστειρωμένα δοχεία του ινστιτούτου,στις μνήμες φίλων και εχθρών, στην Ιστορία ή στη γεωγραφία; Όποιος βρει πού φωλιάζει ο άνεμος θα λύσει και τούτο το μυστήριο. O μελαψός κύπριος οδηγός, με μεγάλα μάτια, αφόβητα, γαλήνια,γεννημένος οπωσδήποτε μετά την Εισβολή,έσπρω- ξε νωχελικά ένα σιντί με επιλογές του Καζαντζίδη, προφα- νώς διαισθανόμενος τα μουσικά γούστα των επιβατών λόγω ηλικίας.Η σιντιέρα το κατάπιε λαίμαργα σαν υγρή μήτρα. O Πρόεδρος άνοιξε το κινητό του και περίμενε να τον κα- τακλύσουν οι αναπάντητες κλήσεις, με τους κρύους επίφο- βους ήχους τους. Αρκετές φορές τον τελευταίο καιρό, λόγω της υπερεντατικής προσπάθειας για την οργάνωση της απο- στολής και του συνεδρίου, όταν άνοιγε το κινητό του ήταν σαν να άνοιγε μια κυψέλη και να έχωνε το κεφάλι ακάλυπτο στο θυμωμένο σμήνος των εντόμων. Δεν ήταν απλό ασφα- λώς. Όλοι, ή μάλλον αρκετοί βετεράνοι, κατανοούσαν ότι η