Κόκκινο στην Πράσινη Γραμμή

28 ΒΑΣΙΛΗΣ ΓΚΟΥΡΟΓΙΑΝΝΗΣ ρες και συναδέλφους, καθώς έβγαινε αναψοκοκκινισμένος από τις αίθουσες των ακροατηρίων και άλλες φορές από τα τηλεοπτικά πάνελ. Ήταν φυσικό και απολύτως κατανοητό, μέσα στον μεγιστοποιημένο και ανούσιο σπαραγμό διάφορων ανταγω- νιστικών οργανώσεων βετεράνων, να προσωποποιηθεί ως στόχος. Κάποιοι αισθάνθηκαν ότι μπήκε σαν καταπατητής στις ιδιοκτησίες τους,απείλησε τις αιώνιες προεδρίες, εκμε- ταλλεύτηκε την τηλεοπτική αναγνωρισιμότητά του,παρέσυ- ρε δυσαρεστημένα μέλη, εκμεταλλεύτηκε ιδιαιτερότητες προσωπικοτήτων –διάβαζε: προβληματικών προσωπικοτή- των–,γκρέμισε άλλες οργανώσεις και με τα παλιά οικοδομι- κά υλικά έχτισε τη δική του νέα φιλόδοξη οργάνωση, τη NOΜΕ, που όντως περπατάει μεθοδικά, σαν να έχει βγάλει φωτιά από κάρβουνα που ήταν κρυμμένα στις στάχτες. Ίσως το σημερινό μήνυμα τον βρήκε ψυχολογικά και σω- ματικά εξαντλημένο, γι’ αυτό τον ενόχλησε περισσότερο από όσο έπρεπε. Ποιος του θυμίζει τι; Διαισθάνεται ότι ειρωνικό είναι το πνεύμα του μηνύματος και κάποιος για δειλία μάλ- λον τον κατηγορεί. Είχε ασφαλώς εχθρούς και φίλους, αλλά ο φθόνος ρίχνει βέλη αφού τα βουτήξει πρώτα μέσα σε σκα- τά. Η αηδία πονάει περισσότερο από την πληγή. Ένιωσε ένα προοδευτικό ζουζούνισμα στο κεφάλι. Ύστερα αυτό έγινε αίσθηση έντονου φτερουγίσματος, σαν να είχε σηκωθεί από τα μαλλιά του ένα καθισμένο περιστέρι. Ήξερε τι ήταν. Έβαλε το χέρι στο σακίδιο και έφερε απο- κεί ένα Τρανζινόλ. Το κοίταξε ανάμεσα στα δάχτυλά του. Συ-