Κόκκινο στην Πράσινη Γραμμή

ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΗΝ ΠΡΑΣΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ 23 «Μην τα αγοράζεις καθόλου. Δώρον άδωρον, αφού τα πί- νεις με ουίσκι,βρε παλιομαλάκα!» O Oικονομάκος σταμάτησε, έβγαλε τα γυαλιά και κοίταξε με κόκκινα ερεθισμένα μάτια τον Πρόεδρο. Από τον παλιό καταδρομέα είχε απομείνει μόνο το άγριο μάτι κι ένα παρά- στημα σαν ετοιμόρροπο κοιλιασμένο κάστρο. Είπε μακρό- συρτα: «Πρόεδρεεεε!».Η λέξη είχε ανάμεικτη χροιά απορίας, ενόχλησης και στην άκρη της μια φιλική μικρή απειλή. O Πρόεδρος τον κοίταξε καταπραϋντικά πίσω από τα λε- πτά κρύσταλλα των γυαλιών του: «Άντε, πάμε τώρα. Πρέπει να τ’ ακούς και καμιά φορά, όχι μόνο χάδια…Θα πω στη ρε- σεψιόν να βάζουν στο μίνι μπαρ του δωματίου σου αποκλει- στικά γκαζόζες και νερό». Αυτός αντέδρασε ενοχλημένος: «Πρόεδρε, αν το κάνεις αυτό, εγώ θα τα κάνω γυαλιά καρφιά. Θα σου χαλάσω το συ- νέδριο. Μην ξεχνάς ότι έκανα τριάντα έλξεις στο μονόζυγο και ογδόντα πέντε κάμψεις. Μόνο ο δόκιμος με περνούσε στις κάμψεις, αλλά τώρα κάθεται εκεί, κάτω από την πλάκα, και δεν τη σηκώνει. Φαντάσου, Πρόεδρε: είκοσι εννιά κομά- ντος κάθονται κάτω από μια ταφόπλακα και δεν μπορούν να τη σηκώσουν! Ξεφτίλα! Τι σου είναι ο θάνατος… Κάθονται σαν τα μυρμήγκια βολεμένοι κάτω από μια πέτρα». «Άσ’ τα τώρα αυτά!» «Λοιπόν, Πρόεδρε, να εξηγηθούμε: αν μου πειράξετε το μίνι μπαρ, θα γίνει της πουτάνας, σου το λέω! O τρελός την ξαναβρίσκει τη δύναμή του στο άψε σβήσε». Πλησίαζαν προς την είσοδο του λεωφορείου. O κύπριος