Κλήση αφύπνισης

B E T H O ΄ L E A R Y 22 ενήλικες επισκέπτες, με τον ίδιο ακριβώς τόνο. Αλλά η Ρούμπι το λάτρεψε. «Ω, κοιμήθηκα όλη τη νύχτα» του είπε με περισπούδαστο ύφος. «Όταν η ώρα στο ρολόι μου πήγε επτά, σηκώθηκα και στάθηκα δίπλα στο κρεβάτι της μαμάς και του μπαμπά περιμένοντας να ξυπνήσουν, αλλά ο μπα- μπάς δεν περίμενε να στέκομαι εκεί κι άρχισε να ουρλιάζει, ήταν τόσο αστείο». Ο Λούκας έγνεψε, αρκετά σοβαρός, και είπε: «Φρικτός τρόπος για να ξυπνήσεις» και η Ρούμπι ξέσπασε σε γέλια. Παράξενο. «Στα παιδιά αρέσουν τα λαμπάκια» λέω στον Λούκας ανοίγοντας τα χέρια μου. «Στα παιδιά αρέσουν επίσης τα παπούτσια με ρόδες, τα ζελεδάκια Haribo και τρώνε τα παγωτά του Αρτζούν μέχρι να αρρωστήσουν» λέει ο Λούκας. «Δεν μπορείς να έχεις εμπιστοσύνη στα παιδιά». Ρίχνωμια ματιά στους ενήλικους Χέτζερς για να βεβαιω­ θώ ότι δεν προσβλήθηκαν από τα σχόλια του Λούκας, αλλά οδηγούν τα παιδιά στο δωμάτιό τους και δεν φαίνεται να άκουσαν κάτι.Μένουν στη σουίτα Σουίτ Πι, επειδή η κυρία Χέτζερς χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο – οι ανελκυστή- ρες έχουν χαλάσει εδώ και πάνω από έναν μήνα, και ήταν εφιάλτης με μόνο πέντε δωμάτια στον κάτω όροφο. «Δεν υπάρχουν λαμπάκια στην πλευρά μου. Πρέπει να τα κατεβάσουμε κι αυτά». «ΩΘεέ μου! Δεν μπορείς απλώς να συμβιβαστείς και να πεις Εντάξει, ας χρησιμοποιήσουμε λαμπάκια αλλά πιο φειδωλά , ή κάτι ανάλογο;»