Κλήση αφύπνισης

Κ Λ Η Σ Η Α Φ Υ Π Ν Ι Σ Η Σ 23 «Πονάνε τα μάτια μου. Λέω όχι». «Όταν συνεργάζεσαι με κάποιον, δεν μπορείς να λες απλώς όχι και να το αφήνεις έτσι». «Γιατί δεν μπορώ;» «Πρέπει να τα βρούμε κάπου στη μέση». «Γιατί;» «Γιατί αυτό είναι το λογικό!» «Α. Λογικό, όπως το να αλλάζεις θέση στη γραφική ύλη κάθε φορά που έχεις βάρδια, ώστε να μην μπορώ ποτέ να βρω τίποτα;» «Δεν το κάνω γι’ αυτό. Το κάνω επειδή ο τρόπος που κάνεις τα πράγματα είναι…» «Λογικός;» «Άθλιος!» λέω, ρίχνοντας μιακαθυστερημένηματιάπρος το Σουίτ Πι για να βεβαιωθώ ότι η πόρτα έχει κλείσει. «Ο τρόπος που κάνεις τα πράγματα είναι άθλιος. Το συρτάρι πάντα μπλοκάρει, γιατί βάζεις τον διακορευτή στο πλάι, και τα Post-it θα έπρεπε να είναι μπροστά γιατί τα χρησι- μοποιούμε συνέχεια, αλλά είναι στο βάθος, πίσω από τα ευχαριστήρια καρτελάκια που δεν χρησιμοποιούμε ποτέ, οπότε συγγνώμη που σου γλιτώνω χρόνο!» «Είναι λογικό να αλλάξετε την αρίθμηση των δωματίων χωρίς να μου το πείτε;» «Αυτό ήταν ιδέα της κυρίας Σ. Μπ. Εγώ απλώς ακολού- θησα τις εντολές!» «Σου έδωσε εντολή να μη μου το πεις;» Τώρα βρισκόμαστε σε θέση μάχης, και με κάποιον τρό- πο κατέληξα κι εγώ με τα χέρια μου στους γοφούς, μια