Κλεοπάτρα και Φρανκενστάιν

COCO MELLORS 38 Η Κλίο έπνιξε ένα χαμόγελο. «Απλώς δεν θέλω να δεθώ» είπε. Χαμήλωσε το βλέμμα της ανάμεσα στα γόνατά της. Ο Φρανκ κουκούβισε μπροστά της. «Φοβάμαι πως ίσως είναι αργά γι’ αυτό». «Λες;» «Εγώ δέθηκα μόλις σε άκουσα να λες “αλουμίνιο”». Η Κλίο σήκωσε το κεφάλι και τον κοίταξε κάτω από τα βαμμένα με αϊλάινερ βλέφαρά της. «Α-λου-μί-νι-ο» είπε σιγανά. Ο Φρανκ έπιασε την καρδιά του. «Βλέπεις; Την πάτησα». «Όχι, εγώ την πάτησα» είπε η Κλίο. «Εγώ είμαι εκείνη που πρέπει να φύγει». «Πού θα πας;» «Δεν ξέρω. Λένε ότι το Μπαλί είναι κουλ». Δεν ένιωθε τόσο άνετη μ’ αυτό όσο προσπαθούσε να ακουστεί. «Δεν θα γυρίσεις στην πατρίδα σου την Αγγλία;» «Η Αγγλία δεν είναι πατρίδα μου». Η Κλίο έσβησε το τσιγάρο της στο μεταλλικό κομμάτι του σκαλιού. Ο Φρανκ διαισθάνθηκε ότι υπήρχε κάτι περισσότερο σ’ αυτό που μόλις είχε πει, δεν ήθελε όμως να γίνει αδιάκριτος. Την είδε να τσεκάρει το ρολόι της για να αποφύγει περισσότερες ερωτήσεις. «Είναι περασμένα μεσάνυχτα!» «Αποκλείεται» είπε ο Φρανκ. «Αλήθεια λέω» είπε η Κλίο. «Μιλάμε εδώ και…»

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=