ΚΛΕΟΠΑΤΡΑ ΚΑΙ ΦΡΑΝΚΕNΣΤΑΪΝ 33 έκλαιγε γοερά, ενώ ο εραστής της την τράνταζε κρατώντας την από τους ώμους και λέγοντας «Άκου, Τίφανι, άκου, Τίφανι, Τίφανι άκου…». «Λυπάμαι που το λέω» ψιθύρισε ο Φρανκ καθώς περνούσαν από δίπλα τους «αλλά έχω την εντύπωση ότι η Τίφανι δεν ακούει». Η Κλίο στράφηκε να τον κοιτάξει. «Είναι εντάξει αυτοί οι δυο;» «Μια χαρά είναι. Αν είσαι ζευγάρι, δεν υπάρχει ιδανικότερη νύχτα από αυτήν της παραμονής Πρωτοχρονιάς για να τσακωθείς. Καβγάδες και πυροτεχνήματα. Οι δύο σταθερές μιας σωστής Πρωτοχρονιάς». «Κι εμείς; Μήπως μόλις είχαμε τον πρώτο μας καβγά;» ρώτησε η Κλίο. Ο Φρανκ τής έδωσε μια χαρτοπετσέτα. «Δεν ξέρω» της απάντησε. «Δεν έβγαλες τα παπούτσια σου». Η Κλίο γέλασε. «Θα χρειαζόταν κάτι πολύ πιο σημαντικό από αυτό για να φτάσω στο σημείο να βγάλω τις καουμπόικες μπότες μου». Τσαλάκωσε τη χαρτοπετσέτα της και την πέταξε επιδέξια σ’ έναν κάδο στη γωνία. «Σε κάθε περίπτωση, οι καβγάδες μπορεί να είναι καλό πράγμα. Πάρε παράδειγμα τη Φρίντα Κάλο και τον Ντιέγκο Ριβέρα. Χώρισαν, τα ξανάφτιαξαν, τα ξαναχάλασαν…» «Δεν σκέφτηκες όμως ποτέ ότι συνέχιζαν να κάνουν τέχνη παρά τους καβγάδες τους και όχι χάρη σ’ αυτούς;»
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=