COCO MELLORS 28 λεις όλο το περιεχόμενό του έξω. Και έρχεται μια στιγμή που κοιτάζεις γύρω σου όλα τα πράγματα που έχεις βγάλει και είναι το απόλυτο χάος. Και τότε σκέφτεσαι: Τι σκατά μ’ έπιασε κι άρχισα να το κάνω αυτό; Τώρα είναι ακόμα χειρότερα από πριν. Κι ύστερα σιγά σιγά τα ξαναβάζεις ένα ένα όλα μέσα. Προτού όμως μπορέσεις να δημιουργήσεις τάξη, πρέπει να δημιουργήσεις χάος». «Καταλαβαίνω». «Έτσι είναι για μένα η ζωγραφική. Αναπόφευκτα έρχεται μια στιγμή που τα έχω βγάλει όλα από μέσα μου και είναι απλώς… χάος στον καμβά. Σκέφτομαι ότι δεν έπρεπε να είχα αρχίσει. Έπειτα όμως συνεχίζω και με κάποιον τρόπο καταφέρνω να βάλω τάξη. Ξέρω ότι έχω ολοκληρώσει το έργο μου όταν νιώθω… όταν νιώθω εκείνο το κλικ που σημαίνει ότι τα πάντα είναι στη θέση τους. Το καθετί είναι στη θέση όπου θα έπρεπε να βρίσκεται. Η απόλυτη γαλήνη». «Πόσο κρατάει αυτό;» «Γύρω στα εφτάμισι δευτερόλεπτα. Και μετά αρχίζω να σκέφτομαι το επόμενο έργο». «Εξαντλητικό ακούγεται» είπε ο Φρανκ. «Ναι, αλλά αυτά τα εφτάμισι δευτερόλεπτα είναι…» Σήκωσε το κεφάλι και κοίταξε με ένταση τον ουρανό. Ο Φρανκ περίμενε. «Όπως θα έλεγες κι εσύ, αυτά τα εφτάμισι δευτερόλεπτα με στέλνουν» είπε. Προσπέρασαν έναν άντρα ντυμένο με σμόκιν και πράσινο μποά, που έκανε εμετό πάνω από έναν πυροσβεστικό κρουνό.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=