53 Το οικογενειακό συμβούλιο οικονομικά».31 Η ανησυχία σχετικά με το έγκλημα, την έκλυση των ηθών και την υγεία ώθησε σίγουρα την οικογένεια να επιλέξει έναν τόπο διαμονής τέσσερα χιλιόμετρα μακριά από το κέντρο της πόλης. Η οδός Μπαλμόραλ στο Φέρφιλντ βρισκόταν δίπλα στο πρόσφατα δημιουργημένο πάρκο Νιούσαμ, έκτασης 489 στρεμμάτων, το οποίο άνοιξε το 1868 και πρόσφερε μια πιο υγιεινή εναλλακτική λύση αντί της κατοίκησης στην κατάμεστη και ανθυγιεινή καρδιά της πόλης. Ο Κωνσταντίνος σημειώνει στο memorandum, το υπόμνημα, για την οικογένειά του, ότι η οκτώ δωματίων κατοικία ήταν οικονομικά προσιτή, με το ενοίκιο να μην υπερβαίνει τις εξήντα πέντε λίρες ετησίως.32 Η ημιανεξάρτητη τριώροφη κατοικία που νοίκιασε η Χαρίκλεια ήταν μια από τις νεόδμητες με των οποίων την κατασκευή επιδοτήθηκε η δημιουργία του δημόσιου πάρκου. Σχεδιασμένο για άθληση, ψυχαγωγία και αναψυχή, το πάρκο Νιούσαμ είχε να υπερηφανεύεται για τις δύο μεγάλες του λίμνες για ψάρεμα και ιστιοπλοΐα, τις μεγάλες λεωφόρους και τα σιντριβάνια. Τελικά εκεί θα οικοδομούνταν το ορφανοτροφείο Seamen’s Orphanage. Το δέλεαρ ενός τέτοιου οργανωμένου πάρκου για την οικογένεια Καβάφη ήταν μεγάλο, καθώς πρόσφερε στη Χαρίκλεια και στους γιους της ευκαιρίες για βραδινούς περιπάτους. Η γειτνίαση με άλλες αγγλοελληνικές οικογένειες στην περιοχή (τις οικογένειες Ράλλη, Ροδοκανάκη, Σεργιάδη και Νοταρά) έκανε ακόμα πιο ελκυστική τη γειτονιά. Μια φωτογραφία του Τζων, του Παύλου και του Κωνσταντίνου το 1873 συλλαμβάνει κάτι από τις προσδοκίες για επιτυχία που τους πρόσφερε η πόλη. Οι αδερφοί είναι διαταγμένοι σε κομψές πόζες που μοιάζει να θέλουν να εκφράσουν το κύρος τους ως κληρονόμων μιας μεγάλης εμπορικής εταιρείας. Ο Τζων μέχρι που κρατά ένα ρόπαλο του κρίκετ. Πολιτιστικά, η πόλη πρόσφερε συναυλίες στο μεγαλοπρεπές νεοκλασικό St. George’s Hall, εκθέσεις στη Walker Art Gallery, προνόμια δανεισμού βιβλίων στο Lyceum, που στέγαζε την παλαιότερη δανειστική βιβλιοθήκη στην Ευρώπη, και θεατρικές παραστάσεις στις διάφορες αίθουσες συναυλιών και στα θέατρα. Με το εύρος του, ο σιδηροδρομικός σταθμός της οδού Λάιμ, που είχε επεκταθεί το 1867, ήταν το μεγαλύτερο υπόστεγο για τρένα, από σίδηρο και γυαλί, στον κόσμο. Το Λίβερπουλ, πάνω απ’ όλα, ήταν μια πόλη αφιερωμένη στο
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=