Κάτω από το ηφαίστειο

38 Μ Α L C O L M L O W R Y σει βουβό, τυφλό, τρελό, νεκρό – καμία παρομοίωση δεν θα άλλαζε τη μοίρα σου. Tonnerre de dieu … 13 Και το να λες πώς μοιάζει ο έρωτας που έρχεται πολύ αργά δεν σβήνει τη δίψα. Τώρα η πόλη βρισκόταν ακριβώς στα δεξιά του και αρκετά ψηλότερα, μιας και ο κ. Λαρυέλ, φεύγοντας από το Casino de la Selva, είχε κατηφορίσει τον λόφο αναβαθμίδα την ανα- βαθμίδα. Τώρα από το χωράφι που διέσχιζε μπορούσε να δει πάνω από τα δέντρα στην πλαγιά του λόφου και πέρα από τη σκοτεινή πυργόσχημη μορφή του Ανακτόρου Κορτές τη ρόδα του λούνα παρκ, μ’ όλα της τα λαμπιόνια αναμμένα, να περι- στρέφεται αργά στην πλατεία της Κουαουναγουάκ· νόμισε πως διέκρινε τον ήχο από ανθρώπινα γέλια ν’ ανεβαίνει από τα κατάφωτα βαγόνια της και, για άλλη μια φορά, μισομεθυσμέ- νες φωνές κανταδόρων να εξασθενούν, να σβήνουν, να χάνο- νται στον άνεμο, ώσπου δεν ακούγονταν πια. Μια μελαγχο- λική αμερικανική μελωδία, το «St. Louis Blues» ή κάτι παρό- μοιο, ταξίδευε πάνω απ’ τα χωράφια προς το μέρος του φερ- μένο κατά διαστήματα με τον αέρα, ένα απαλό κύμα μουσικής στεφανωμένο με αφρούς φλυαρίας, που δεν έμοιαζε να σπάει στους τοίχους και στους πυργίσκους των περιχώρων παρά να κουτουλάει πάνω τους, κι ύστερα, μ’ ένα βογκητό, να ρου- φιέται πάλι πίσω, μακριά, στο βάθος. Βρέθηκε στο σοκάκι που, περνώντας μέσα από το ζυθοποιείο, οδηγούσε στον δρό- μο του Τομαλίν. Έφτασε στον δρόμο του Αλκαπανσίνγκο. Ένα αυτοκίνητο περνούσε και, καθώς εκείνος περίμενε με το πρό- σωπο στραμμένο στο πλάι ώσπου να κατακαθίσει η σκόνη, ανακάλεσε τη στιγμή που διέσχιζαν με το αυτοκίνητο μαζί με την Υβόν και τον Πρόξενο την κοίτη μιας μεξικάνικης λίμνης 13 Γαλλικά στο πρωτότυπο: Κεραυνός του Θεού.