Κάτω από το ηφαίστειο

29 Κ Α Τ Ω Α Π Ο Τ Ο Η Φ Α Ι Σ Τ Ε Ι Ο της κεντρικής αλέας του ξενοδοχείου, όπου ένας καλλιεργητής κάκτων 4 οδηγούσε το άλογό του για να πιει. Δυο νεαροί Αμε- ρικανοί, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι, είχαν αρχίσει ένα καθυστε- ρημένο παιχνίδι πινγκ πονγκ στη βεράντα της πτέρυγας από κάτω. Ό,τι είχε συμβεί σαν σήμερα πριν από έναν χρόνο έμοια- ζε ήδη ν’ ανήκει σε μια διαφορετική εποχή. Θα πίστευε κανείς πως η φρίκη του παρόντος θα το είχε καταπιεί σαν μια σταγό- να νερό. Κι όμως όχι. Μολονότι η τραγωδία είχε αρχίσει να φαντάζει εξωπραγματική και δίχως νόημα, έμοιαζε ακόμη επιτρεπτό να θυμάται κανείς τις μέρες που η ανθρώπινη ζωή είχε κάποια αξία και δεν ήταν απλώς ένα τυπογραφικό λάθος σε κάποιο ανακοινωθέν. Άναψε τσιγάρο. Στο βάθος, στα αρι- στερά του, προς τα βορειοανατολικά, πέρα από την κοιλάδα και τις κλιμακωτές πλαγιές της ΣιέραΜάδρε Οριεντάλ, τα δύο ηφαίστεια, ο Ποποκατέπετλ και η Ιστακσίουατλ, υψώνονταν περίλαμπρα και μεγαλόπρεπα στο ηλιοβασίλεμα. Πιο κοντά, ίσως σε απόσταση δέκα δώδεκα χιλιομέτρων και σ’ ένα επίπε- δο πιο χαμηλό από την κεντρική κοιλάδα, διέκρινε το χωριό Τομαλίν, φωλιασμένο πίσω από τη ζούγκλα, απ’ όπου ανέβαι- νε μια λεπτή γαλάζια κορδέλα παράνομου καπνού – κάποιος έκαιγε ξύλα για κάρβουνο. Μπροστά του, στην άλλη πλευρά του αμερικανικού αυτοκινητόδρομου, εκτείνονταν χωράφια και δασύλλια κι ανάμεσά τους ξετυλίγονταν οι μαίανδροι ενός ποταμού και ο δρόμος του Αλκαπανσίνγκο. Το παρατηρητή- ριο μιας φυλακής ορθωνόταν πάνω από ένα δάσος ανάμεσα στον ποταμό και στον δρόμο, που χανόταν στο βάθος, εκεί 4 Οι κάκτοι καλλιεργούνται στοΜεξικό για την παραγωγή τεκίλας, μεσκάλ και πούλκε, ενώ κάποιες ποικιλίες χρησιμοποιούνται ως είδη διατροφής.