HWANG BO-REUM 16 χειρότερα, λες και κάτι απομυζούσε λίγο λίγο την ψυχή της. Ή μάλλον, για να είναι πιο ακριβής, δεν ήταν καθόλου ο εαυτός της. Είχε ένα μόνο πράγμα κατά νου. Πρέπει να ανοίξω ένα βιβλιοπωλείο. Γαντζώθηκε σε αυτή τη σκέψη και απέκλεισε οτιδήποτε άλλο από το μυαλό της. Ευτυχώς ήταν άνθρωπος που στρωνόταν στη δουλειά όταν έπρεπε να ασχοληθεί με κάτι. Ήταν η άγκυρα που χρειαζόταν. Και έπεσε με τα μούτρα. Διάλεξε την περιοχή, βρήκε το κατάλληλο ακίνητο· ασχολήθηκε με τον εξοπλισμό και τα έπιπλα, και αγόρασε τα βιβλία. Και μέσα σ’ όλα αυτά πήρε και πιστοποιητικό μπαρίστα. Και κάπως έτσι άνοιξε το βιβλιοπωλείο Χιόναμ-ντονγκ, που βρισκόταν στην ομώνυμη γειτονιά. Στην αρχή άφηνε απλώς την πόρτα ανοιχτή και δεν έκανε τίποτα άλλο. Οι περαστικοί έμπαιναν, τους γοήτευε η φαινομενική γαλήνη. Όμως στην πραγματικότητα, το βιβλιοπωλείο ήταν σαν ένα πληγωμένο θηρίο που αγκομαχούσε σιγανά. Πολύ γρήγορα οι πελάτες έμπαιναν με το σταγονόμετρο. Έφταιγε που έβλεπαν τη Γιόνγκτζου καθισμένη σε μια καρέκλα, με το πρόσωπό της τόσο άσπρο που σίγουρα θα αναρωτιούνταν αν είχε απομείνει έστω μία στάλα αίμα μέσα της: μπαίνοντας στο βιβλιοπωλείο, ένιωθαν σαν να εισέβαλλαν στον προσωπικό της χώρο. Εκείνη τους καλώς όριζε όλους με χαμόγελο, μα κανείς δεν της το ανταπέδιδε. Η μητέρα του Μίντσολ, μια όμορφη γυναίκα πάντα πλη-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=