Ιστορίες με σκύλους

Η ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ 19 είχε περάσει στη σκλαβιά. Ο «πρώτος» της ήταν ο χυμώ­ δης, αγωνιστικός ήρωας του προλεταριάτου ο Χρυσόστο­ μος, γεμάτος έγνοιες, διαρκώς κυνηγημένος, περισσότερο στη φαντασία του παρά στην πραγματικότητα, διαρκώς έτοιμος να κάνει καβγά με τα γκαρσόνια, με τους εισπρά­ κτορες, με τους ταξιτζήδες· πάντοτε έβγαινε χαμένος. Η φάτσα του να ’ταν που τραβούσε τις φασαρίες; Κι όμως δεν ήταν πολύ διαφορετικός από σας κι από μένα ο Χρυ­ σόστομος· ντυνόταν προσεκτικά, όχι φανταχτερά, και προ­ τιμούσε τα κοντομάνικα πουκάμισα και τα μπλουτζίν και τις ελβιέλες, αλλά πίσω από όλα αυτά που οι φίλοι του τα φόραγαν γιατί ήταν μόδα, διάκρινες πάνω του το χωριό της καταγωγής του · κι οι άλλοι λες και το μυρίζονταν. Κάποτε ο κόμπος είχε φτάσει στο χτένι και η Χλόη τον παράτησε για τον Τάσο Αραβαντινό, τον φανταχτερό απα­ τεωνίσκο, που παρίστανε τον αριστοκράτη (στο πνεύμα και στο χρήμα) · αυτουνού η παράσταση κράτησε λιγότερον καιρό · κόστισε βέβαια κάπως περισσότερο της Χλόης που τον καιρό εκείνον περίμενε ακόμα τον Αϊ-Γιώργη πάνω στ’ άσπρο άλογο, αλλά όπως όλα τα πράγματα κι αυτό πέρασε. Ο επόμενος ήταν ο καλύτερος φίλος του Αραβαντινού, ο Μέντης Ραΐσης, ο διανοούμενος συγγραφέας (δούλευε υπάλληλος σε Τράπεζα, αλλ’ όπως έλεγε κι ο ίδιος, στην Ελλάδα κάτι πρέπει κανείς να κάνει για να ζήσει) · κράτη­ σε ώσπου η Χλόη ανακάλυψε πως εκτός από τις αναμνή­ σεις των δυο προηγουμένων εραστών της (ο Ραΐσης ήταν