Ιστορίες με σκύλους

Η ΣΥΜΦΙΛΙΩΣΗ 15 του, ήταν οικογενειάρχης, ήταν από τους ανώτερους στην εταιρεία – με δυο λόγια, μια «εσωτερική μας υπόθεση» που λεν. Affaire de famille. Κατέβηκε τις σκάλες και βγήκε στον δρόμο. Δεν είχε πει πως δεν θα γύριζε το μεσημέρι ούτε πως θ’ αργούσε το βράδυ. Αισθανόταν πως δεν είχε σημασία. Στις δύο και μισή, η Χλόη καθόταν ακόμα στο γραφείο της, μπροστά στην κουκουλωμένη γραφομηχανή κι έκανε πως έχει ξεχαστεί διαβάζοντας την αθλητική στήλη των «Σημερινών» που είχε αφήσει ο Λάκης Πετρόπουλος, συ­ νάδελφος στο τμήμα. Τελευταίες φύγαν οι δύο άλλες κο­ πέλες του γραφείου – τα Λαδικά, που τις έλεγε. – Χλόη, θα μείνεις υπερωρία; τη ρώτησε η Κική από την πόρτα. – Όχι, είπε η Χλόη και σηκώνοντας το κεφάλι τηνε κάρφωσε με το βλέμμα. Θα ληστέψω το ταμείο μόλις φύ­ γετε. Τα Λαδικά χαμογέλασαν ξινά, κάτι σαν αποσβολωμένες κι εξαφανίστηκαν. Η Χλόη περίμενε ακόμα λίγο, ύστερα κατέβασε την εφημερίδα της και κοίταξε γύρω το άδειο και σιωπηλό δωμάτιο. Αν ο τρόπος που τακτοποιούν όλοι εδώ τα γραφεία τους δείχνει τον εσωτερικό τους κόσμο, τότε όλοι τους έχουν έναν πολύ ταχτικό και καθαρό εσωτερικό κόσμο. Κι επι­ πλέον αγαπούν την Ασφαλιστική μας Εταιρεία σαν το σπί­ τι τους. Η μία έχει φέρει τη φωτογραφία της κόρης της, η