SIRI HUSTVEDT 30 σκληρά αλλά συνήθως αδυνατούσα να αποκωδικοποιήσω, με εξαίρεση μια φορά που είπε μελοξικάμ, ένα μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες το οποίο είχε αναγκαστεί να διακόψει επειδή ίσως να του είχε ρίξει τις τιμές του νατρίου του, μα που του έδινε σημαντική ανακούφιση από εκείνο τον τρομερό πόνο στη σπονδυλική του στήλη. Κοιμηθήκαμε τελευταία φορά μαζί σ’ εκείνο το κρεβάτι στις 28 Απριλίου, δύο νύχτες προτού πεθάνει. Ο Σπένσερ έφερε τον Πολ στο δωμάτιο με το αναπηρικό αμαξίδιο και με βοήθησε να τον σηκώσουμε και να τον βάλουμε στο κρεβάτι. Εκείνος, η Σόφι και ο Μάιλς είχαν έρθει να μείνουν μαζί μας. Αφού χώθηκα δίπλα του, ο Πολ μου χάιδεψε το χέρι και το μπράτσο για ένα διάστημα που μου φάνηκε μεγάλο. Μιλήσαμε. Ήθελε να συνεχίσω να ζω, να ζήσω πολλά χρόνια, να γράψω κι άλλο. Ξύπνησα αρκετές φορές εκείνη τη νύχτα και έσκυψα δίπλα του για να σιγουρευτώ ότι ανέπνεε. Το έκανα αυτό και με τη Σόφι όταν ήταν βρέφος. Το ίδιο κάνει τώρα η Σόφι με τον Μάιλς. Τσεκάρει. Απλώς θέλω να ακούσω ότι αναπνέει. Πότε είπε ο Πολ, Έρχεται πιο γρήγορα απ’ ό,τι νόμιζα; Εννοώντας τον θάνατο. Ίσως μια εβδομάδα πριν. Νόμιζε ότι είχε περισσότερο χρόνο. Πίστευε ότι είχε μήνες. Ήμουν βέβαιη ότι δεν ήταν έτσι, αλλά δεν είπα τίποτα. Εξάλλου, κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα πόσος καιρός απομένει σε έναν άνθρωπο. Γιατί να κοινοποιήσω ένα προ-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=