ΙΣΡΑΗΛ 26 ρισσότερο στον αποκλεισμό και στη βίαιη κυριαρχία επί των Παλαιστινίων υπό την εξουσία του Ισραήλ. Θέτει επίσης το εξής ερώτημα: πώς είναι δυνατόν ένα κράτος που ιδρύθηκε αμέσως μετά το Ολοκαύτωμα να κατηγορείται σήμερα βάσιμα για εκτεταμένα εγκλήματα πολέμου, για τον βίαιο εκτοπισμό άμαχου πληθυσμού και για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας; Ποια σκληρή ειρωνεία της ιστορίας μάς οδήγησε στο σημείο, ούτε καν οκτώ δεκαετίες από την ίδρυση του εβραϊκού κράτους, το 1948 –την ίδια χρονιά που η Σύμβαση για τη Γενοκτονία* υιοθετήθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη ως άμεση απάντηση στη ναζιστική εξόντωση των Εβραίων της Ευρώπης–, το Ισραήλ να έχει εμπλακεί σε μια γενοκτονική επιχείρηση, απολαμβάνοντας σχεδόν απόλυτη ατιμωρησία από το ίδιο διεθνές νομικό καθεστώς που θεσπίστηκε μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο για να αποτρέπει και να τιμωρεί αυτό το έγκλημα; Και πώς αντιμετωπίζουμε το γεγονός ότι ο καταστροφικός πόλεμος του Ισραήλ διεξήχθη με την ευρεία στήριραπάνω από έναν εθνικισμό μονάχα βάσει της εθνοτικής ταυτότητας – εκτιμάμε ότι θα παραπλανούσαν όροι όπως «εθνοτικοεθνικισμός» ή «εθνοτικός εθνικισμός», οπωσδήποτε δε η περίπου ταυτολογία «εθνοεθνικισμός»–, κατά τρόπο που ακολουθεί τη μεταφορά όρων, όπως ο «ρασιοναλισμός» και ο «μοντερνισμός», οι οποίοι δεν θεωρούνται βαρβαρισμοί, κι ας βρίσκονται φωνητικά πλησιέστερα στο ξενόγλωσσο πρωτότυπό τους. Συνάμα, ο όρος που εισάγουμε είναι διακριτός από άλλους, διαδεδομένους στην ελληνόφωνη βιβλιογραφία, όπως «εθνοτισμός» και παράγωγά του, επιτρέποντας να περιγράψουμε μοναδικά στο εξής το υπό εξέταση φαινόμενο, χωρίς σοβαρά εμπόδια στη νοηματική διαφάνεια, αλλά και με ενδεχόμενες συμπαραδηλώσεις. * Ο πλήρης επίσημος τίτλος είναι «Σύμβαση για την Πρόληψη και την Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας».
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=