12 Κεφάλαιο 2 ΜΟΡΤΙΜΕΡ Λίγο αφότου έφυγαν τα ποντίκια, κατέβηκε στο υπόγειο η ΒιΒί. Δεν έδωσε σημασία στα μήλα που ο Μόρτιμερ είχε αραδιάσει προσεκτικά για χάρη της, αντ’ αυτού κάθισε κάτω, στο πάτωμα του υπογείου, κι έμεινε εκεί ακίνητη σχεδόν μια ολόκληρη ώρα. Είχε καρφωμένο το βλέμμα της στο καρότσι της βιβλιοθήκης. Είκοσι χρόνια τώρα, πρώτη φορά έκανε κάτι τέτοιο. Ο Μόρτιμερ αναρωτήθηκε αν της χρειαζόταν μια αγκαλιά, κι έτσι την πλησίασε και στάθηκε πάνω στο πόδι της. «Αχ, γλυκό μου γατί!» είπε εκείνη και τον πήρε στην αγκαλιά της. Θα με πνίξει, σκέφτηκε ο Μόρτιμερ, αλλά της επέτρεψε να τον κρατήσει. Όταν η ΒιΒί άρχισε να βγάζει τα βιβλία από το καρότσι και να τα στοιβάζει στο πάτωμα ολόγυρά του, ο Μόρτιμερ έκλεισε τα μάτια. Αχ, αυτή η υπέροχη μυρωδιά τους, μονολόγησε η καρδιά του.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=