JO NESBO 12 φωνούμε ότι μπορώ να τον παίρνω τηλέφωνο όποτε θέλω και μου δίνει τον αριθμό του. Στο ευρύχωρο λόμπι του ξενοδοχείου και στο εστιατόριο βλέπω ελάχιστους ανθρώπους. Η ρεσεψιονίστ πιθανόν να μου χαμογελάει πίσω από τη μάσκα. Της δίνω το διαβατήριό μου και, όταν βλέπει ότι έχω κάνει κράτηση για πάνω από μία εβδομάδα, με ενημερώνει πως το δωμάτιο καθαρίζεται μόνο κάθε πέντε μέρες. Μου δίνει μια κάρτα για το δωμάτιο 2406, σχεδόν στον τελευταίο όροφο, όπως είχα ζητήσει. «Α, γουστάρετε ρινορραγίες, ε;» μου λέει χαμογελαστός ένας άντρας με καουμπόικο καπέλο στο ασανσέρ, όταν πατάω το κουμπί για τον εικοστό τέταρτο όροφο. Το λέει μ’ αυτό το χαλαρό, χιουμοριστικό και φιλικό ύφος που μόνο οι Αμερικανοί κι οι πολύ βόρειοι Νορβηγοί πετυχαίνουν, νομίζω. Προσπαθώ να σκεφτώ κάτι αντίστοιχα χαλαρό και πνευματώδες να του απαντήσω, αλλά είμαι Νορβηγός από τον Νότο. Αντ’ αυτού, συγκεντρώνομαι στο να ετοιμαστώ να εξισορροπήσω την πίεση στα αυτιά μου. Το κρεβάτι είναι μεγάλο και μαλακό και αποκοιμιέμαι αμέσως. Όταν ξυπνάω, πρέπει να πάω τουαλέτα. Για να μη χάσω εντελώς τον ύπνο μου δεν ανάβω το φως και προσπαθώ να διακρίνω τη λεκάνη μες στο σκοτάδι. Πάω να καθίσω και παραλίγο να φάω τα μούτρα μου πριν ο πισινός μου προσγειωθεί τελικά στο πλαστικό κάθισμα. Είχα ξεχάσει ότι οι τουαλέτες στις ΗΠΑ είναι πιο χαμηλές απ’ ό,τι στη Νορβηγία. Και θυμάμαι πώς αυτό με έκανε, όταν ήμουν παιδί, να πιστεύω ότι στην Αμερική αγαπούσαν περισσότερο τα παιδιά. Αυτό και όλα εκείνα τα τηλεοπτικά κανάλια με κινούμενα σχέδια και παιδικές σειρές, τα ράφια με τα πολύχρωμα γλυκίσματα στο Σαουθντέιλ, και το λούνα παρκ Βάλεϊφερ, όπου
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=