Η ώρα του εκτελεστή

Η Ω Ρ Α Τ Ο Υ Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Τ Η 11 εκτός χρονοδιαγράμματος. Οι φύλακες, οπλισμένοι με ημιαυτό- ματα SIG, κινούνταν μεθοδικά σε όποια σημεία δεν άγγιζαν οι κάμερες. Ο Νικ περίμενε δέκα δευτερόλεπτα, σηκώθηκε και συνέχισε με το βλέμμα στην πλάτη του φύλακα, μένοντας δεκαπέντε μέ- τρα πίσω του, βασισμένος στο ότι η προσοχή του φύλακα θα ήταν στραμμένη μπροστά. Έτσι και γυρνούσε, θα του ήταν πολύ εύκολο να ανοίξει μια δυο τρύπες εννέα χιλιοστών στην καρδιά του Νικ. Ακολούθησε την πορεία του άντρα προς το πίσω μέρος του σπιτιού, ύστερα χώθηκε κάτω από τη σκεπαστή βεράντα στη νότια πλευρά και πήρε θέση δίπλα σε μια πόρτα από άθραυστο τζάμι. Μπορούσε να δει μέσα, τον μακρύ διάδρομο, γεμάτο κά- δρα με τοπία, οικογενειακές φωτογραφίες και μερικά κλασικά κομμάτια από μάρμαρο. Τα δάχτυλά του έκλεισαν γύρω από ένα ακρυλικό κουτί στο μέγεθος πακέτου τσιγάρων μες στην τσέπη του. Στάθηκε κοντά στον λευκό κύκλο δίπλα στην πόρτα, όπου περνούσαν τις κάρτες πρόσβασης. Ο Γουάιντενερ πρόβαλε από τη γωνία στην άλλη άκρη του διαδρόμου και προχώρησε προς το μέρος του. Ο Νικ περίμενε, ήρεμος. Έξω ήταν σκοτεινά και μέσα είχε φως, έτσι ήξερε πως ο Γουάιντενερ θα έβλεπε μόνο το δικό του είδωλο · δεν κατάφερε όμως αυτό να διώξει την αλλόκοτη αίσθη- ση που του προξενούσε το να κοιτάζει κατάματα τον στόχο του. Ο Γουάιντενερ πλησίασε στα δύο μέτρα, ύστερα έστριψε σε έναν διάδρομο τη στιγμή που ο Νικ πατούσε το κουμπί στο πλάι της συσκευής του. Ήταν ένας ενισχυτής Proxmark –ο ίδιος τον είχε φτιάξει– που ενίσχυε το σήμα ανάμεσα στο τηλεχειριστήριο που είχε ο Γουάιντενερ στην τσέπη του και στον δέκτη δίπλα στην πόρτα. Η κλειδαριά γλίστρησε προς τα πίσω με την αθόρυβη άνεση ακριβής, προσεγμένης κατασκευής.

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=