Η ώρα του εκτελεστή
M A T T H E W Q U I R K 10 Κάποτε ο Γουάιντενερ διοικούσε μια στρατιά κατασκόπων και παραστρατιωτικών και στο σπίτι αυτό υπήρχε πάντα ομάδα από την Υπηρεσία Υψηλής Προστασίας. Τώρα δούλευε για ένα παγκό- σμιο αντισταθμιστικό αμοιβαίο κεφάλαιο υψηλού κινδύνου, εκμε- ταλλευόμενος όσους και όσα γνώριζε. Η εταιρεία τού παρείχε τους πιο ακριβοπληρωμένους φρουρούς. Υπήρχαν τρόποι να περάσει την περίφραξη, ο πιο εύκολος όμως ήταν και ο πιο προφανής – αλλά και ο πιο επικίνδυνος: το μπροστινό δρομάκι. Το μόνο που χρειαζόταν ο Νικ ήταν ένα πρό- σχημα και έναν τρόπο να ανοίξει τη σιδερένια πύλη. Κι αυτά τα δυο μπορούσε να τα καταφέρει μια χαρά το ίδιο το αυτοκίνητο του Γουάιντενερ. Ο Νικ περίμενε ανασαίνοντας ρυθμικά καθώς η πύλη άνοιγε με θόρυβο. Όταν κύλησε εμπρός το Suburban, αυτός πήγε στο δρομάκι και πλησίασε σκυφτός με γρήγορες κινήσεις το τυφλό σημείο στο πίσω δεξί λάστιχο του αυτοκινήτου. Το να περάσει εκείνη την πύλη ήταν το πιο σημαντικό. Τη διαρρύθμιση του χώρου την ήξερε απέξω. Από τη στιγμή που βρέθηκε μέσα, οι κινήσεις του θύμιζαν προσεκτική χορογραφία: Έπρεπε να πεταχτεί δεξιά στο τυφλό σημείο της κάμερας στη νοτιοδυτική γωνία, να τρέξει στα αναρριχητικά φυτά της πέρ- γκολας, να κρυφτεί πίσω από την πέτρινη επένδυση της εξωτε- ρικής κουζίνας και να περιμένει εκατόν σαράντα δευτερόλεπτα. Κοίταξε την απαλή πράσινη αναλαμπή του ρολογιού του, κρυμ- μένου ανάμεσα στα χέρια του, ενώ μια στάλα ιδρώτα κυλούσε χαμηλά στην πλάτη του. Βήματα διέσχισαν βιαστικά το γρασίδι. Η ακτίνα ενός φακού στράφηκε προς το μέρος του και αντανα- κλάστηκε στη σχάρα. Φώτισε το γρασίδι πίσω του και την άλλη πλευρά του πέτρινου τοίχου όπου είχε κρυφτεί ο Νικ, αφήνοντας εκείνον κρυμμένο στις σκιές. Το φως απομακρύνθηκε. Ο φρουρός προχώρησε, ελάχιστα
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=