Η μάγισσα

19 Η ΜΑΓΙΣΣΑ από τη Φιελμπάκα, δεν έβγαζε πολλά, αλλά ήταν αρκετά για να ζει η ίδια και η κόρη της. Δεν χρειαζόταν περισσότερα. Οι γονείς της μετατράπηκαν σε ζωντανούς νεκρούς όταν η Στέλλα βρέθηκε δολοφονημένη, και κατά κάποιον τρόπο τούς καταλάβαινε. Ορισμένοι άνθρωποι γεννιούνται με ισχυρότερο φως απ’ ό,τι άλλοι και η Στέλλα ανήκε στους πρώτους. Πάντα χαρούμενη, πάντα ευγενική, πάντα όλο φιλιά και αγκαλιές, που τα μοίραζε σε όλους στον περίγυρό της. Αν η Σάνα μπορούσε να είχε πάρει τη θέση της Στέλλας εκείνο το ζεστό καλοκαιριάτικο πρωινό, θα το είχε κάνει. Αλλά τη Στέλλα είχαν βρει να επιπλέει στη λιμνούλα. Έπειτα από αυτό δεν υπήρχε τίποτα πια. «Συγγνώμη, υπάρχει κάποιο είδος τριαντάφυλλου που χρειάζεται λιγότερη φροντίδα από άλλα είδη;» Η Σάνα ξαφνιάστηκε και κοίταξε τη γυναίκα που την είχε πλησιάσει χωρίς να την πάρει χαμπάρι. Η γυναίκα χαμογελούσε στη Σάνα και το ρυτιδωμένο πρόσωπό της τεντώθηκε και φάνηκε πιο λείο. «Λατρεύω τα τριαντάφυλλα, αλλά δυστυχώς δεν τα καταφέρνω τόσο καλά με τα φυτά». «Έχει κάποια σημασία για σένα το χρώμα;» τη ρώτησε η Σάνα. Ήταν ειδική στο να βοηθάει ανθρώπους να βρίσκουν τα φυτά που τους ταίριαζαν. Ορισμένοι ταίριαζαν καλύτερα με λουλούδια που ήθελαν πολλή φροντίδα και προσοχή. Μπορούσαν να κάνουν μια ορχιδέα να αναπτυχθεί και να ανθίσει και να περάσουν μαζί πολλά ευτυχισμένα χρόνια. Άλλοι μόλις και μετά βίας μπορούσαν να φροντίζουν τον εαυτό τους και γι’ αυτό χρειάζονταν ανθεκτικά, δυνατά φυτά. Όχι απαραίτητα κάκτους, αυτούς η Σάνα τούς φυλούσε για τις δυσκολότερες περιπτώσεις πελατών, αλλά μπορούσε, για παράδειγμα, να προτείνει έναν κρίνο της ειρήνης ή ένα φιλόδεντρο. Και ήταν

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=