20 CAMILLA LACKBERG πραγματικά περήφανη που μπορούσε να παντρέψει το σωστό φυτό με τον σωστό τύπο ανθρώπου. «Ροζ» έκανε με ονειροπόλο βλέμμα η κυρία. «Λατρεύω το ροζ». «Ξέρεις κάτι, έχω την τέλεια τριανταφυλλιά για σένα. Τη λένε πιμπινελλόφυλλο. Το σημαντικότερο είναι να προσέξεις λίγο παραπάνω όταν θα τη φυτέψεις. Σκάβεις έναν βαθύ λάκκο και ρίχνεις μπόλικο νερό. Λίγη κοπριά –θα σου δώσω το σωστό είδος–, και μετά τη φυτεύεις. Γεμίζεις την τρύπα με χώμα και ποτίζεις ξανά. Είναι πολύ σημαντικό το πότισμα στην αρχή όταν οι ρίζες πιάνουν στο χώμα. Έπειτα χρειάζεται μόνο συντήρηση για να μην ξεραθεί. Και μπορείς να την κλαδεύεις λίγο κάθε χρόνο, στις αρχές της άνοιξης – λένε ότι πρέπει να το κάνεις όταν οι σημύδες αποκτούν “αυτιά ποντικού”». Η γυναίκα κοιτούσε σαν ερωτοχτυπημένη τη θαμνώδη τριανταφυλλιά που είχε βάλει η Σάνα στο καροτσάκι της. Η Σάνα την καταλάβαινε. Οι τριανταφυλλιές είχαν κάτι ιδιαίτερο. Συχνά σύγκρινε ανθρώπους με λουλούδια. Αν η Στέλλα ήταν λουλούδι, θα ήταν οπωσδήποτε τριαντάφυλλο. Ένα γαλλικό τριαντάφυλλο. Όμορφο, μαγευτικό, με πολλά στρώματα πετάλων. Η γυναίκα ξερόβηξε. «Όλα εντάξει;» ρώτησε. Η Σάνα κούνησε το κεφάλι, συνειδητοποίησε ότι είχε χαθεί για άλλη μια φορά στις αναμνήσεις της. «Όλα είναι μια χαρά, λίγο κουρασμένη είμαι μόνο. Είναι και η ζέστη…» Η γυναίκα κούνησε καταφατικά το κεφάλι με την αόριστη απάντηση της Σάνα. Όχι, δεν ήταν μια χαρά. Το κακό είχε επιστρέψει. Η Σάνα το ένιωθε το ίδιο έντονα όπως ένιωθε την ευωδιά των τριανταφυλλιών. ***
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=