Η ΛΙΣΤΑ ΜΕ ΤΑ ΥΠΟΠΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ 25 του φθαρμένο απ’ τα χρόνια και τις σελίδες έτοιμες να ξεκολλήσουν. Ήταν μία από τις ιστορίες των Πέντε Φίλων. Ήμουν πολύ μεγάλη πια για να τις διαβάζω φανερά, αλλά για μένα αυτά τα βιβλία ήταν σαν παλιοί φίλοι. Μου άρεσε που οι περιπέτειές τους τελείωναν πάντα με τη θεία Φάνι να τους καλοπιάνει και να τους φτιάχνει ένα βουνό σάντουιτς. Οι γνώριμες λέξεις μού κρατούσαν συντροφιά όσο περίμενα την άλλη καθημερινή μου παρηγοριά. Κάθε βράδυ, από την ημέρα που η μαμά σταμάτησε να μιλάει, ο μπαμπάς ερχόταν στο δωμάτιό μου για να με καληνυχτίσει. Ήταν ένα φτωχό υποκατάστατο των τραγουδιών που μου έλεγε η μαμά, χαϊδεύοντάς μου τα μαλλιά μέχρι να με πάρει ο ύπνος. Ποτέ δεν τραγουδούσε ανόητα παιδικά τραγούδια, παρά μόνο μελωδικά, λυπητερά τραγούδια των Beatles ή των Carpenters, που γλύκαιναν με την όμορφη φωνή της. Καθώς όμως ήταν από τις ελάχιστες στιγμές που βρισκόμασταν μόνοι με τον μπαμπά, είχε γίνει μια πολύτιμη ιεροτελεστία, μετά την οποία κατέβαινε κάτω και έβλεπε τηλεόραση με τη θεία Τζιν ή «έβγαινε για μια γρήγορη μπίρα», κάτι που συνέβαινε όλο και πιο συχνά. Άφησα το βιβλίο μόλις το κεφάλι του εμφανίστηκε στην πόρτα μου· είχα έτοιμη την ερώτησή μου. «Όντως θα μετακομίσουμε;» ρώτησα. Μπήκε μέσα και κάθισε στην άκρη του κρεβατιού μου, πασπατεύοντας μια χαλαρή κλωστή από την πλεκτή κουβέρτα με την οποία είχα σκεπαστεί.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=