JENNIE GODFREY 24 φή τους ήταν τόσο οικεία, που ένιωσα ξανά έναν κόμπο στον λαιμό μου. Γράπωσα τα πλαϊνά του κρεβατιού, νιώθοντας τα χέρια μου να τρίβονται στην τραχιά κουβέρτα, καθώς ο νους και το στομάχι μου ανακατεύονταν στη σκέψη ότι θα φεύγαμε από το Γιορκσάιρ. Θυμήθηκα την τελευταία φορά που είχαμε πάει όλοι μαζί στο πανηγύρι της πόλης μας.* Η μαμά είχε πει πως ήμουν αρκετά μεγάλη για να μπω στο τρενάκι του λούνα παρκ, και καθώς γυρνούσε γύρω γύρω, μου φαινόταν σαν να έπεφτα από την άκρη του κόσμου. Ο μόνος λόγος που δεν ούρλιαζα από τον τρόμο μου ήταν επειδή το χέρι της μαμάς κρατούσε σφιχτά το δικό μου. Μπορούσα ακόμη να νιώσω τη μυρωδιά του τζίντζερ στο χέρι της από το κέικ που είχαμε φάει πριν. Ήξερα ότι αυτό δεν θα συνέβαινε ξανά. Τα τελευταία δύο χρόνια είχα μάθει πόσο πολύ μπορούν να αλλάξουν οι άνθρωποι. Κι αφού δεν μπορούσα να βασιστώ σε αυτούς, έπρεπε τουλάχιστον να νιώθω ότι τα μέρη και τα πράγματα θα παρέμεναν σταθερά. Δεν γινόταν να μετακομίσουμε. Κατέφυγα στο μοναδικό πράγμα στο οποίο μπορούσα πάντα να βασίζομαι. Ποτέ δεν είχα βρει παρηγοριά σε κούκλες ή σε λούτρινα παιχνίδια, κι έτσι αντί γι’ αυτό έπιασα ένα πολυδιαβασμένο βιβλίο της Ένιντ Μπλάιτον, που μου είχε αγοράσει η μαμά μου από ένα παζάρι. Βρισκόταν στην κορυφή μιας στοίβας, δίπλα στο κρεβάτι, με το εξώφυλλό * Αναφορά στη Νύχτα του Γκάι Φοκς: Γιορτάζεται στη Μεγάλη Βρετανία στις 5 Νοεμβρίου και περιλαμβάνει υπαίθρια φωτιά και πυροτεχνήματα. (Σ.τ.Μ.)
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=