Η λέσχη των γριφολόγων

S A M U E L B U R R 22 Το δωμάτιο ήταν αφόρητα ήσυχο. Ο μόνος θόρυβος προερχόταν από το γιγάντιο ρολόι τοί- χου απέναντι, ένα εκκρεμές από το οποίο αντηχούσε ένα αχνό αλλά επιβλητικό τικ τικ τικ . Ο Κλέιτον προσπάθησε να το σταματήσει. Δεν χρειαζόταν υπενθύμιση της ώρας ούτε πόσο λίγη είχε απομείνει απ’ αυτήν στον καθένα στηΛέσχη. Αν μπορούσε μονάχα ναπατήσει παύση, σκέφτηκε, να κρα- τήσει τα πράγματα για πάντα όπως ακριβώς ήταν. Μόλις έφτασε στο κάτωμέρος του φέρετρου κοίταξε για πρώτη φορά κανονικά τη γυναίκα μέσα. Πίπα Άλσμπρουκ. Η πρωτοπόρος δημιουργός σταυρο- λέξων. Η πολυμαθής. Η Πρόεδρος της Λέσχης των Γριφο- λόγων και Πρόεδρος του Βρετανικού Συνδέσμου Σταυρο- λέξου. Ο Κλέιτον έπρεπε να παραδεχτεί ότι ακόμα και στον θάνατο έδειχνε αρκετά εκθαμβωτική. Στην άκρη του φέ- ρετρου υπήρχαν μερικά από τα πιο πολύτιμα προσωπικά της αντικείμενα: ο αγαπημένος της μαργαριταρένιος κα- θρέφτης, ένα φθαρμένο, δερματόδετο αντίγραφο της Κυ- κλοπαίδειας των Γρίφων του Σαμ Λόιντ και ένα μπουκάλι της σαμπάνιας Ντομ Περινιόν που προτιμούσε και από την οποία είχε πάντοτε ένα μπουκάλι στο πίσω μέρος της ντου- λάπας έτοιμο να το ανοίξει για εξαιρετικές περιπτώσεις. Ήταν ογδόντα εννέα χρονών, όπως όλοι του θύμιζαν. Δεν πρέπει να θρηνούμε, πρέπει να γιορτάζουμε. Οποία ζωή, οποία κληρονομιά! Βέβαια, όλα αυτά ήταν αλήθεια, ωστόσο…αυτό δεν έκανε την απώλεια λιγότερο καταστροφική για τονΚλέι­ τον.