Η λέσχη των γριφολόγων

Η Λ Ε Σ Χ Η Τ Ω Ν Γ Ρ Ι Φ Ο Λ Ο Γ Ω Ν 21 σμός να ανακαλύψει την αλήθεια. Να βρει ακριβώς από πού προερχόταν, ποιοι ήταν οι βιολογικοί του γονείς και γιατί, είκοσι πέντε χρόνια πριν, διάλεξαν να τον αφήσουν εδώ, στα σκαλιά της Λέσχης. Παλιότερα δεν είχε καθόλου αυτό το αίσθημα του επείγοντος –πάντοτε είχε ό,τι χρειαζόταν στη Λέσχη, δεν του είχε λείψει τίποτα–, αλλά τη στιγμή που συνειδητοποίησε ότι η Πίπα, η γυναίκα που τον ανέθρεψε σαν γιο της, δεν θα ζούσε για πάντα, ο Κλέιτον άρχισε να αισθάνεται ότι χάνει την άγκυρά του. Απασχολούνταν τακτοποιώντας το ντουλάπι με τα παι- χνίδια στη γωνιά του. Αυτή η γυάλινη αποθήκη ήταν ένα αποθετήριο για τα απαραίτητα μικροεξαρτήματα των παζλ: περιλήψεις, χρονόμετρα, μπίλιες και ρουλεμάν. Επίσης, μολονότι είχε κολλήσει ένα σημείωμα στην πόρτα ζητώντας από αυτούς που έμεναν στο σπίτι να αφήνουν πάλι τα αντι- κείμενα εκεί που τα είχαν βρει, ποτέ τίποτε δεν βρισκόταν στη σωστή θέση. Πίσω απ’ αυτό το ακατάστατο ντουλάπι βρισκόταν ένα τραπέζι ματζόνγκμε πράσινη τσόχα και δίπλα απ’ αυτό ένας τεράστιος μαυροπίνακας ο οποίος ιδωμένος κάτω από το σωστό φως και τη σωστή γωνία, αποκάλυπτε οδηγίες μισού αιώνα γραμμένες με κιμωλία: αινίγματα και νόνογκραμ,* μοτίβα και πλέγματα. Αχνά σκαριφήματα μερικών από τα πιο κοφτερά, από τα πιο λαμπρά μυαλά σε όλη τηΒρετανία. ΟΚλέιτον καθάρισε τον λαιμό του προσπαθώντας να της πει γεια σου , αλλά δεν τα κατάφερε. * Νόνογκραμ ή ιαπωνικό σταυρόλεξο: παζλ λογικής εικόνας.