Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΟΣΤΕΝ ΕΡΕΥΝΑ 13 σως αναγνωρίσιμος από το ιβουάρ φράκο που φορά: «Δεσποινίς». Το βαθύ ηχόχρωμα της φωνής του κάνει την καρδιά της Τζέιν να λιώνει και την ωθεί προς το μέρος του. Σταματώντας σε απόσταση ασφαλείας, κοιτάζει προς τα πάνω μέσα από τις βλεφαρίδες της που πεταρίζουν. «Ήταν πολύ κακό εκ μέρους σας να με παρασύρετε εδώ μόνη μου». Τα καταγάλανα μάτια του λάμπουν και το στόμα του σχηματίζει ένα σαγηνευτικό χαμόγελο. «Καταλάβατε το μήνυμά μου, λοιπόν;» «Σας καταλαβαίνω απόλυτα, κύριε Λεφρόι». Η Τζέιν καρφώνει το βλέμμα της στα χείλη του και αφήνεται στη σφιχτή αγκαλιά του. Το στόμα του αιωρείται πάνω από το δικό της και εκείνη γέρνει το κεφάλι της προς τα πίσω για να δεχτεί το φιλί του. Είναι σχεδόν, αλλά όχι ακριβώς, τόσο ψηλή όσο εκείνος και αυτό μοιάζει να συμβαίνει για να υποστηρίξει τον έρωτά τους. Κολλημένοι ο ένας στον άλλον, σκοντάφτουν σε μια σειρά από ράφια. Δίπλα στην Τζέιν μια πήλινη γλάστρα πέφτει και σπάει στα πόδια της, το χώμα σκορπίζεται στα κεραμικά πλακάκια του δαπέδου. Αποτραβιέται, σκύβει να μαζέψει τις μπερδεμένες ρίζες και τοποθετεί το φυτό προσεκτικά πίσω στην κατεστραμμένη γλάστρα του. Ο Τομ σκύβει στο ένα γόνατο και πιάνει με το χέρι του το πρόσωπό της. Είναι αυτή η στιγμή που θα της κάνει πρόταση γάμου; Την καλεί να τον κοιτάξει. «Άσε το παλιοφυτό, Τζέιν. Δεν έχει σημασία». «Μα πρέπει! Είμαστε φιλοξενούμενοι – είναι θέμα σε-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=