JESSICA BULL 14 βασμού». Οι παλμοί της καρδιάς της επιστρέφουν σε κανονικό ρυθμό καθώς τοποθετεί την ορχιδέα πίσω στο ράφι, δίπλα στις άλλες. Διορθώνει με τα δάχτυλα το ψηλό στέλεχος, που έχει σε όλο το μήκος του κιτρινοπράσινα λουλούδια σαν χάρτινα, μέχρι το φυτό να μοιάζει σαν να μην το πείραξε ποτέ κανείς. Ο Τομ σπρώχνει με τη μύτη του παπουτσιού του τα σπασμένα κομμάτια της γλάστρας κάτω από το ντουλάπι. «Εξάλλου, έτσι θα καταλάβουν ότι ήμασταν εδώ μέσα…» Σβήνει τις διαμαρτυρίες της με φιλιά. Αργά, τραβάει το δερμάτινο γάντι από το χέρι της και το απελευθερώνει. Η Τζέιν πιέζει τη γυμνή της παλάμη στη δική του, τα δάχτυλά τους μπλέκονται μεταξύ τους. Μέσα από μισόκλειστα μάτια, παρακολουθεί τους υδρατμούς να σχηματίζουν ρυάκια και να γλιστρούν στους τοίχους του θερμοκηπίου, και περιμένει τα έγχορδα να αρχίσουν να παίζουν ξανά. Μια σταγόνα υγρασίας πέφτει στο πάτωμα. «Περίμενε. Κάτι δεν πάει καλά. Δεν ακούω μουσική». Πλησιάζει το κοντινότερο τζάμι, τρίβει ένα σημείο να καθαρίσει και προσπαθεί να δει μέσα από αυτό. Οι πόρτες της μεγάλης αίθουσας είναι ανοιχτές προς τη βεράντα. Οι καλεσμένοι στέκονται τριγύρω, με τα κεφάλια σκυμμένα. Η πίστα του χορού είναι άδεια. Ο Τομ την αφήνει και ισιώνει το κορμί του. «Έχεις δίκιο. Είναι πολύ ήσυχα. Αποκλείεται ο σερ Τζον να κάνει κιόλας την πρόποση – όχι τόσο νωρίς». «Υποθέτω ότι η κυρία Ρίβερς κυνηγάει τη λαίδη Χάρκορτ και τον βαρονέτο για να κάνουν την ανακοίνωση. Ο Τζό-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=