Η Ακαδημία των Αρωμάτων 3: Στην παγίδα των αρωμάτων

14 Η Πόλι απλώς κούνησε το κεφάλι. «Κι εγώ που νόμιζα ότι κανείς δεν τηρεί τους κανόνες της Ακαδημίας των Αρωμάτων πιο αυστηρά από σένα». Ο Μπεν έκανε μια κίνηση αδιαφορίας. «Τους τηρώ». «Αν θυμάμαι καλά, απαγορεύεται να χρησιμοποιούμε μετεωρική σκόνη έξω από την Ακαδημία, σωστά;». Η Πόλι φόρεσε το πουλόβερ της. «Διόρθωσέ με αν κάνω λάθος». «Έλα τώρα, ουσιαστικά δε χρησιμοποίησα σχεδόν καθόλου από τη σκόνη. Ελάχιστη ποσότητα μόνο. Δεν το θεωρώ πρόβλημα. Πάντως… δε χρειάζεται να το πείτε στη διευθύντριά μας». Όσο μιλούσε, ο Μπεν σηκώθηκε και άνοιξε την πόρτα. Έσπρωξε μια τούφα μαλλιών προς τα πίσω και μας έκανε νόημα να τον ακολουθήσουμε. «Αυτό το άρωμα πάντα μου ανοίγει την όρεξη. Ας βιαστούμε, έχουμε ακόμα λίγο χρόνο για το πρωινό. Μπορεί σήμερα να μας έχουν τηγανίτες για το καλωσόρισμα!» Η Πόλι μού έριξε μια σκουντιά και χαμογελάσαμε η μία στην άλλη, καθώς ακολουθήσαμε τον Μπεν έξω. Η Πόλι έκλεισε την πόρτα πίσω μας και κατεβήκαμε τα ξύλινα σκαλιά, περνώντας μπροστά από τα άλλα δεντρόσπιτα, μέχρι που φτάσαμε στον χώρο της Ακαδημίας. Ο πρωινός ήλιος έλαμπε ήδη πάνω στις σταγόνες της δροσιάς στο γρασίδι και ζέσταινε τον αέρα. Ήμασταν από τους τελευταίους που γλιστρήσαμε ανάμεσα στα τροχόσπιτα και τις σκηνές κατευθυνόμενοι προς την αίθουσα πρωινού κάτω από τον γυάλινο θόλο. Οι περισσότεροι είχαν ήδη πάρει τον δρόμο της επιστροφής, έχοντας τε-

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=