Η Ακαδημία των Αρωμάτων 1: Η ανακάλυψη των ταλέντων
θαρίσει πως ήθελα πάση θυσία να πάω στο συγκεκριμέ- νο σχολείο. Εξάλλου, τόσοι και τόσοι κίνδυνοι υπήρχαν στον κόσμο μας. Για παράδειγμα, θα μπορούσα να έχω ως χόμπι το μπάντζι-τζάμπινγκ ή κάποιο άλλο εξτρίμ σπορ. Δεν ξέρω τι από όλα αυτά την έπεισε τελικά. Μπορεί να ήταν ο ατελείωτος ενθουσιασμός μου. Η μαμά κατά- λαβε με τον καιρό πόσο σημαντικά ήταν για μένα όλα αυτά και ότι δεν επρόκειτο για κάποια περαστική φάση. Μέσα της βέβαια παρακαλούσε να βρω πιο φυσιολογικά ενδιαφέροντα, μα τελικά με άφησε να ακολουθήσω αυτό που ήθελα.Ήταν αρκετά «μαμαδερή» ώστε να μοιραστεί μαζί μου τη μεγάλη αυτή χαρά. Μάζεψε τα χαρτιά της και τα έσπρωξε σε μία άκρη. «Για την ώρα όμως πρέπει να ξεκινήσεις για το κανονικό σου σχολείο. Εμπρός, εμπρός!» Το βράδυ βγήκαμε όντως για φαγητό σε ένα εστιατόριο. Ημαμά είχε στολιστεί – μάλιστα, όταν φτάσαμε στο αγα- πημένο μας ιταλικό εστιατόριο, πάλεψε λιονταρίσια για τη θέση κοντά στο παράθυρο, παρόλο που το τραπέζι ήταν κρατημένο. Χαιρόμουν πολύ για όλα αυτά – το μόνο που με ενοχλούσε ήταν η απουσία του μπαμπά. Όπως πάντα τον τελευταίο χρόνο. Η μαμά κι εγώ μιλούσαμε όλο και πιο σπάνια για κεί- νον. Κάθε φορά που ερχόταν το θέμα στη συζήτηση, η μαμά έμενε αμήχανα σιωπηλή κι εγώ δεν ήξερα τι να πω. Οι δυο τους μου είχαν εξηγήσει στη γλώσσα των ενη- 19
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=