Η Ακαδημία των Αρωμάτων 1: Η ανακάλυψη των ταλέντων
Περίμενα δυο δευτερόλεπτα μήπως και μπει από μό- νη της στο νόημα, αλλά δεν μπήκε ποτέ. «Γράμμα από τη Λούτσι Αλβενστάιν. Πρόσκληση για το θερινό πρόγραμμα της Ακαδημίας του Μαγικού Αρω- ματοπωλείου!» είπα χοροπηδώντας από αναστάτωση. Η μαμά με κοίταξε με ανοιχτό το στόμα. Στην αρχή φάνηκε αμήχανη. Έπειτα, ένα πλατύ χαμόγελο απλώθη- κε στο πρόσωπό της. «Συγχαρητήρια, αγάπη μου!» είπε και με σήκωσε ψηλά, ή μάλλον όσο ψηλά τής επέτρεπε πλέον το βάρος μου να με σηκώσει. «Καιρός ήταν να σε καλέσουν!» Στη φωνή της διέκρινα και έναν τόνο ανησυ- χίας. «Απόψε θα βγούμε να το γιορτάσουμε. Α, και μη στείλεις ακόμη την αίτηση, θέλω να διαβάσω τα πάντα λεπτομερώς. Στο κάτω κάτω, είμαι η κηδεμόνας σου και πρέπει να ξέρω ακριβώς τι υπογράφεις, σωστά;» Το χαμόγελό μου ήταν τόσο πλατύ, που σχεδόν με πονούσε. «Σωστά». Ξέρω πως η μαμά δεν ενθουσιαζόταν με την Ακαδημία των Αρωμάτων. Λίγο καιρό πριν θα είχε απορρίψει με τη μία το ενδεχόμενο να εκπαιδευτώ εκεί. Και ήταν λογικό, γιατί στην πρώτη επαφή μου με τα μαγικά αρώματα, πέντε χρόνια πριν, πολλά πράγματα είχαν πάει λάθος… και όλα αυτά είχαν φέρει συσσωρευμένη ανησυχία στη μαμά μου. Ανησυχία για το πόσο επικίνδυνα μπορούσαν να γίνουν τα αρώματα και κατά πόσο ήμουν έτοιμη να ξαναβρεθώ σε μια κατάσταση σαν αυτή που είχα κληθεί να αντιμετωπίσω τότε. Το είχαμε συζητήσει πολλές φορές και της είχα ξεκα- 18
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=