Η Ακαδημία των Αρωμάτων 1: Η ανακάλυψη των ταλέντων
Εδώ και έναν χρόνο, η μαμά μου είχε δύο δουλειές. Η μία ήταν στο γειτονικό γκουρμέ παντοπωλείο μας, το Παντοπωλείο του Λίμπεκ , όπου όλα τα προϊόντα πωλούνταν σε τιμές δυσθεώρητες, ενώ, αντιθέτως, ο μισθός της μα- μάς ήταν χαμηλότατος. Έτσι αναγκαζόταν να δουλεύει επιπλέον και ως καθαρίστρια πού και πού, σε σπίτια φί- λων που έτρεχαν πολύ με τις δουλειές τους και δεν προ- λάβαιναν να καθαρίσουν. Βασικά, η μαμά μου ήταν χημικός – και πολύ καλή μάλιστα, το ήξερα γιατί ήμουν κόρη της. Παρ’ όλα αυτά δεν ασχολήθηκε με αυτό που σπούδασε. Όταν τη ρωτού- σες γιατί, σου απαντούσε «για πολλούς λόγους». Εγώ όμως είχα καταλάβει με τον καιρό ότι εγώ ήμουν αυτός ο λόγος, γιατί η μαμά ήταν πολύ νέα όταν εγώ ήρθα στον κόσμο, και μόλις είχε τελειώσει τις σπουδές της. Η μαμά όμως δεν επρόκειτο να το παραδεχτεί ποτέ. «Έχω πολύ χρόνο ακόμα!» είπα περνώντας πίσω από το τραπέζι της κουζίνας. «Περίμενε, τελειώνω σε πολύ λίγο» ψιθύρισε χωρίς να με κοιτάζει, που με λίγα λόγια σήμαινε: Μη με ενοχλείς τώρα, θέλω να τελειώσω κάτι και θα μου πάρει ώρα . «Μην αγχώνεσαι, μαμά. Έχουμε πουθενά γραμματό- σημα;» «Στο μεσαίο συρτάρι του γραφείου. Τι τα θες;» Επιτέ- λους σήκωσε το κεφάλι της και με κοίταξε ερωτηματικά. Κούνησα πέρα δώθε την αίτηση και την κοίταξα με νόημα. Ημαμά εξακολούθησε να με κοιτάζει με απορία. «Τι είναι αυτό;» 17
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=