Ημερολόγιο του χειμώνα
P A U L A U S T E R 12 Η απογραφή των ουλών σου, ιδίως αυτών που βρίσκονται στο πρόσωπό σου και τις οποίες διακρίνεις καθημερινά όταν κοιτάζεσαι στον καθρέφτη του μπάνιου για να ξυρι στείς ή να χτενίσεις τα μαλλιά σου. Σπανίως τις σκέφτεσαι, αλλά, όποτε το κάνεις, καταλαβαίνεις ότι είναι σημάδια ζωής, ότι οι δαντελωτές γραμμές που χαράχτηκαν στο δέρ μα του προσώπου σου είναι γράμματα του μυστικού αλφά βητου που ιστορεί το ποιος είσαι. Κάθε ουλή είναι το ίχνος ενός τραύματος που επουλώθηκε. Κάθε τραύμα προκλή θηκε από μια απρόσμενη σύγκρουση με τον κόσμο, από ένα ατύχημα δηλαδή, ή κάτι που δεν χρειαζόταν να συμβεί, εφόσον εξ ορισμού ένα ατύχημα είναι κάτι που δεν χρειά ζεται να συμβεί. Απρόοπτα γεγονότα αντιπαρατίθενται σε αναγκαίες καθημερινές πράξεις. Καθώς κοιτάζεσαι σήμε ρα το πρωί στον καθρέφτη, συνειδητοποιείς ότι όλη η ζωή είναι τυχαία, εκτός από αυτό το απαραίτητο γεγονός το οποίο αργά ή γρήγορα κάπου θα καταλήξει. Είσαι τριάμισι ετών και η έγκυος εικοσιπεντάχρονη μητέ ρα σου σε παίρνει μαζί της για ψώνια σε ένα πολυκατάστη μα στο κέντρο του Νιούαρκ. Τη συνοδεύει μια φίλη της, μητέρα ενός αγοριού που είναι κι αυτό τριάμισι ετών. Κά ποια στιγμή, εσύ και ο μικρός σου σύντροφος ξεφεύγετε από τις μητέρες σας και αρχίζετε να τρέχετε μέσα στο μα γαζί. Είναι ένας τεράστιος ανοιχτός χώρος, αναμφίβολα η μεγαλύτερη αίθουσα στην οποία πάτησες ποτέ το πόδι σου, και είναι εμφανώς συγκλονιστικό το γεγονός ότι μπορείτε να τρέχετε σαν τρελοί μέσα σε τούτη τη γιγαντιαίων δια στάσεων αρένα. Τελικά, αρχίζετε να σέρνεστε με την κοι
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=