Ημερολόγιο του χειμώνα

Η Μ Ε Ρ Ο Λ Ο Γ Ι Ο Τ Ο Υ Χ Ε Ι Μ Ω Ν Α 11 Σκέφτεσαι ότι στη διάρκεια του μακρόχρονου ταξιδιού σου από την εποχή που ήσουν παιδί ως τώρα ήταν ελάχιστες οι στιγμές που δεν ήσουν ερωτευμένος. Τριάντα χρόνια γάμου, ναι, αλλά στα τριάντα χρόνια που προηγήθηκαν, πόσες ανα­ τροπές και συγκρούσεις, πόσα πάθη και κυνηγητά, πόσα παραληρήματα και τρελά ξεσπάσματα πόθου; Από τότε που άρχισες να καταλαβαίνεις, υπήρξες πρόθυμος σκλάβος του Έρωτα. Τα κορίτσια που αγάπησες όταν ήσουν αγόρι, οι γυναίκες που αγάπησες ως άντρας, καθεμιά διαφορετική από την άλλη, άλλες στρουμπουλές και άλλες αδύνατες, άλλες κοντές και άλλες ψηλές, άλλες βιβλιόφιλες και άλλες αθλητικές, άλλες κατσούφες και άλλες έξω καρδιά, άλλες λευκές, άλλες μαύρες και άλλες Ασιάτισσες. Ποτέ δεν σ’ ενδιέφερε η εξωτερική εμφάνιση μιας κοπέλας, το ζήτημα ήταν πάντα το φως που ανακάλυπτες μέσα της, η σπίθα της μοναδικότητας, η λάμψη του αποκαλυπτόμενου εαυτού. Αυτό το φως την έκανε ωραία στα μάτια σου, έστω κι αν οι άλλοι ήταν τυφλοί απέναντι στην ομορφιά που έβλεπες εσύ. Κι έπειτα λαχταρούσες να είσαι μαζί της, να βρίσκεσαι κοντά της, επειδή η ομορφιά των γυναικών είναι κάτι στο οποίο ποτέ δεν κατάφερες να αντισταθείς. Ξαναγυρνώντας στις πρώτες μέρες σου στο σχολείο, θυμάσαι το νηπιαγωγείο στο οποίο ερωτεύτηκες το κορίτσι με τη μακριά ξανθιά αλογοου­ ρά, και το πόσο συχνά σε τιμωρούσε η δεσποινίς Σάντκουιστ επειδή το έσκαγες από το μάθημα μαζί με το κορίτσι που είχες ερωτευτεί και κάνατε αταξίες οι δυο σας χωμένοι σε κάποια γωνιά. Όμως οι τιμωρίες αυτές δεν σήμαιναν τίποτα για σένα, επειδή ήσουν ερωτευμένος, τρελός για έρωτα, όπως τρελός για έρωτα είσαι και τώρα.