Ημερολόγιο του χειμώνα

P A U L A U S T E R 10 Είσαι πέντε χρόνων, σκυμμένος πάνω από μια μυρμηγκο­ φωλιά στην πίσω αυλή του σπιτιού σου και μελετάς προ­ σεκτικά το πηγαινέλα των μικρών εξάποδων φίλων σου. Δίχως να τον δεις και να τον ακούσεις, ο τρίχρονος γείτονάς σου σέρνεται πίσω σου και σε χτυπά κατακέφαλα με μια παιδική τσουγκράνα. Τα δόντια της τσουγκράνας σκίζουν το δέρμα του κρανίου σου, αίμα κυλά ανάμεσα στα μαλλιά και πίσω στον σβέρκο σου κι εσύ ουρλιάζοντας τρέχεις στο σπίτι, όπου η γιαγιά περιποιείται τα τραύματά σου. Τα λόγια της γιαγιάς σου στη μάνα σου: «Ο πατέρας σου θα ήταν ένας υπέροχος άνθρωπος, αρκεί να ήταν διαφορε­ τικός». Σήμερα το πρωί, καθώς ξυπνάς μια ακόμα μουντή αυγή του Γενάρη, και ένα θολό, γκριζωπό φως σταλάζει στην κρεβατοκάμαρα, το πρόσωπο της γυναίκας σου είναι στραμμένο προς το μέρος σου. Τα μάτια της είναι κλειστά, ακόμη κοιμάται βαθιά, τα σκεπάσματα είναι τραβηγμένα μέχρι τον λαιμό της, το κεφάλι είναι το μοναδικό μέρος του κορμιού της που φαίνεται, κι εσύ ξαφνιάζεσαι που δείχνει τόσο όμορφη, τόσο νέα, ακόμα και τώρα, τριάντα χρόνια από τότε που κοιμήθηκες πρώτη φορά μαζί της, ύστερα από τριάντα χρόνια που ζεις μαζί της κάτω από την ίδια στέγη και μοιράζεστε το ίδιο κρεβάτι. Σήμερα ρίχνει περισσότερο χιόνι, σηκώνεσαι από το κρεβά­ τι και πηγαίνεις προς το παράθυρο, τα κλαδιά των δέντρων στην πίσω αυλή γίνονται λευκά. Είσαι εξήντα τριών ετών.