Ημερολόγιο του χειμώνα

Η Μ Ε Ρ Ο Λ Ο Γ Ι Ο Τ Ο Υ Χ Ε Ι Μ Ω Ν Α 21 έπειτα από εννιά βδομάδες εξαντλητικής δουλειάς σε μια παραγωγή φορτωμένη με αμέτρητα προβλήματα –προβλή­ ματα προϋπολογισμού, προβλήματα με τα συνδικαλιστικά σωματεία, με τον τόπο του γυρίσματος, με τον καιρό–, περίπου επτά κιλά πιο αδύνατος απ’ ό,τι ήσουν όταν ξεκί­ νησες. Αφού σταθείς με τις ώρες πάνω στη γέφυρα με το κινηματογραφικό συνεργείο σου, αφού η υγρή, παγερή ιρλανδέζικη ατμόσφαιρα τρυπώσει στα κόκαλά σου, έρχε­ ται μια στιγμή πριν από την τελευταία λήψη που καταλα­ βαίνεις ότι τα χέρια σου έχουν παγώσει, ότι δεν μπορείς να κουνήσεις τα δάχτυλά σου, ότι τα χέρια σου μεταμορφώ­ θηκαν σε δυο κομμάτια πάγου. Γιατί δεν φοράς γάντια, αναρωτιέσαι, αλλά δεν καταφέρνεις να απαντήσεις στην ερώτηση, αφού ούτε καν σκέφτηκες τα γάντια όταν έφυγες από το ξενοδοχείο για να πας στη γέφυρα. Γυρνάτε ακόμα μια φορά την τελευταία σκηνή κι έπειτα εσύ και ο παρα­ γωγός σου, μαζί με την πρωταγωνίστριά σου, τον φίλο της πρωταγωνίστριας και κάμποσα μέλη του συνεργείου πη­ γαίνετε σε μια κοντινή παμπ για να ζεστάνετε το κοκαλά­ κι σας και να γιορτάσετε την ολοκλήρωση της ταινίας. Το μέρος είναι γεμάτο κόσμο, ασφυκτικά γεμάτο, είναι ένας θάλαμος αντήχησης, γεμάτος φωνές και ανθρώπους που σκούζουν, ξεφωνίζουν, πάνε κι έρχονται σε μια κατάστα­ ση ευθυμίας που θυμίζει σκηνές από την Αποκάλυψη , έχουν κρατήσει όμως ένα τραπέζι για σένα και τους φίλους σου. Κάθεσαι στο τραπέζι. Τη στιγμή που το σώμα σου ακουμπά στην καρέκλα, καταλαβαίνεις ότι είσαι ερείπιο, ότι μέσα σου έχει στερέψει κάθε φυσική ενέργεια, κάθε συναισθη­ ματική ενέργεια, έχεις αναλωθεί ολότελα με έναν τρόπο