Ημερολόγιο του χειμώνα

P A U L A U S T E R 18 της δασκάλας σου στο νηπιαγωγείο, της δεσποινίδας Σάντ­ κουιστ, ή τα ονόματα άλλων δασκάλων που είχες όταν ήσουν παιδί.) Η γραμματέας σάς λέει ότι o γιατρός βλέπει τώρα έναν άρρωστο και, προτού σηκωθεί από την καρέκλα της για να τον ειδοποιήσει για το επείγον περιστατικό, εσύ και οι φίλοι σου μπαίνετε στο ιατρείο χωρίς να νοιαστείτε να χτυπήσετε την πόρτα. Ο δόκτωρ Κόουν μιλά με μια στρουμπουλή, μεσόκοπη γυναίκα που είναι καθισμένη στο κρεβάτι της εξέτασης και φορά μόνο ένα σουτιέν και ένα βρακί. Η γυναίκα ξεφωνίζει έκπληκτη, μόλις όμως ο για­ τρός βλέπει το αίμα στο μέτωπό σου, λέει στη γυναίκα να ντυθεί και να φύγει, λέει και στους φίλους σου να του δί­ νουν κι έπειτα καταπιάνεται αμέσως με το ράψιμο του τραύματός σου. Είναι μια οδυνηρή διαδικασία, καθώς δεν προλαβαίνει να χρησιμοποιήσει αναισθητικό, εσύ όμως βάζεις τα δυνατά σου να μην ουρλιάξεις κάθε φορά που εκείνος ράβει το δέρμα σου. Το αποτέλεσμα δεν είναι τόσο σπουδαίο αν συγκριθεί με τα ράμματα που έκανε ο γιατρός στο μάγουλό σου το 1950 , ωστόσο δεν αιμορραγείς πια μέ­ χρι θανάτου και δεν έχεις τρύπα στο κεφάλι σου. Μερικές μέρες αργότερα εσύ και οι συμμαθητές σου της έκτης τάξης παίρνετε μέρος στην τελετή αποφοίτησης. Είσαι σημαιο­ φόρος, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να μεταφέρεις την αμερικανική σημαία, ξεκινώντας από το πάνω μέρος ενός διαδρόμου του σχολικού αμφιθεάτρου, και τοποθετώντας τη στην ειδική υποδοχή που υπάρχει στη σκηνή του αμφι­ θεάτρου. Το κεφάλι σου είναι τυλιγμένο με έναν επίδεσμο από λευκή γάζα και, επειδή το αίμα εξακολουθεί πού και πού να στάζει από το σημείο όπου σου έχουν κάνει τα