Ημερολόγιο του χειμώνα

P A U L A U S T E R 14 ζημιά στο ελάχιστο και δεν σε άφησε να παραμορφωθείς για μια ζωή. «Θα μπορούσες να χάσεις το μάτι σου» σου έλεγε η μητέρα σου ή, ακόμα πιο δραματικά, «θα μπορού­ σες να σκοτωθείς». Αναμφίβολα είχε δίκιο. Καθώς τα χρό­ νια περνούσαν, η ουλή έσβηνε όλο και περισσότερο, είναι όμως πάντα παρούσα όποτε την αναζητήσεις. Θα κουβαλάς αυτό το έμβλημα της καλοτυχίας –το μάτι σου απείραχτο, δεν σκοτώθηκες– μέχρι τον τάφο σου. Δυο ουλές στα φρύδια, η μια δεξιά κι η άλλη αριστερά, σχεδόν συμμετρικές. Την πρώτη την προκάλεσε το πέσιμο πάνω σε έναν τοίχο από τούβλα, ενώ παίζατε τα μήλα σε κάποια τάξη του Δημοτικού – το πρησμένο μελανιασμένο μάτι σου που επιδείκνυες για μέρες σού θύμιζε τον πυγ­ μάχο Τζιν Φούλμερ, ο οποίος την ίδια περίπου εποχή ητ­ τήθηκε σε έναν αγώνα του πρωταθλήματος από τον Σού­ γκαρ Ρέι Ρόμπινσον. Τη δεύτερη την απέκτησες περίπου είκοσι χρόνων, όταν πήγες να κάνεις ένα άλμα σ’ έναν αγώνα μπάσκετ στο ύπαιθρο, σου έκαναν φάουλ από πίσω κι έπεσες πάνω στον μεταλλικό στύλο που στηρίζει το κα­ λάθι. Στο σαγόνι σου άλλη μια ουλή άγνωστης προέλευσης. Το πιθανότερο είναι ότι αυτή προέρχεται από ένα πέσιμο όταν ήσουν ακόμη πολύ μικρός, ένα γερό πέσιμο στο πε­ ζοδρόμιο ή πάνω σε μια πέτρα που σου έσκισε το δέρμα και άφησε το σημάδι της, το οποίο διακρίνεται ακόμη όπο­ τε ξυρίζεσαι το πρωί. Καμιά ιστορία δεν συνοδεύει αυτή την ουλή, η μητέρα σου δεν σου μίλησε ποτέ γι’ αυτήν –απ’ όσο μπορείς τουλάχιστον να θυμηθείς–, και σου φαίνεται παράξενο, αν όχι απολύτως ενοχλητικό, το γεγονός ότι αυ