ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ 36 αγαθών που άρχισαν σταδιακά να εμπορεύονται σε ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο. Συχνά, η ανάγκη γίνεται η βάση για καινοτόμες λύσεις. Μέχρι τον 11ο αιώνα, οι κατασκευές στην πόλη ήταν κυρίως ξύλινες. Όμως, όταν ξέσπασαν οι πρώτες καταστροφικές πυρκαγιές, οι κάτοικοι στράφηκαν σε νέα οικοδομικά υλικά, εισάγοντάς τα από το εκτεταμένο τους εμπόριο με το Βυζάντιο και την υπόλοιπη Ευρώπη. Έτσι, μετά τα τούβλα, εμφανίστηκε ως κύριο υλικό η πέτρα και η θωράκιση με αδιάβροχο υλικό, κυρίως μάρμαρο, το οποίο είχαν εντοπίσει στην απέναντι πλευρά της Αδριατικής. Φυσικά, οι κορμοί δέντρων συνέχισαν να βυθίζονται στον πυθμένα της λιμνοθάλασσας για τη δημιουργία σταθερών θεμελίων. Σήμερα, υπολογίζεται ότι το 80-90% της πόλης είναι αποτέλεσμα εκχέρσωσης. Ένα άλλο εμπόδιο, η έλλειψη φρέσκου πόσιμου νερού, ώθησε τους Βενετούς στη δημιουργία υπόγειων δεξαμενών για τη συγκέντρωση των όμβριων υδάτων. Ο σημερινός επισκέπτης μπορεί να συναντήσει τα πηγάδια αυτά στις μεγάλες αυλές των βενετσιάνικων σπιτιών, τα οποία για αιώνες ίσως στέγαζαν την ίδια οικογένεια-δυναστεία και σήμερα σώζονται κυρίως κατά μήκος του Μεγάλου Καναλιού. Ακριβώς εκεί που, στα πρώτα χρόνια της πόλης, υπήρχαν λίγα απλά σπίτια με ψαρόβαρκες και μικρές ξύλινες προβλήτες. Η σχέση με το Βυζάντιο και ο πρώτος δόγης Πέρασαν δεκάδες χρόνια μέχρι η ζωή των κατοίκων στη λιμνοθάλασσα να αποκτήσει μια σχετική καθημερινότητα,
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=