Πάτρικ Λη Φέρμορ μια περιπέτεια

Η Χ Ω Ρ Α Τ Ο Υ Π Ο Τ Ε 23 βαριά μυρωδιά του πετρελαίου στο τρένο που τον οδηγούσε όλο και πιο μακριά από το Νορθάμπτονσαϊρ του προκαλούσε ναυτία, ενώ αυτός ο στενόμακρος λαβύρινθος που ήταν για εκείνον το Λονδίνο τον έκανε να νιώθει εγκλωβισμένος. Ο Πάντι δεν ήταν καν πέντε και αυτή ήταν η δεύτερη φορά που ξεριζωνόταν από έναν κόσμο, για να βρεθεί απότομα σε κάποιον άλλο. Όντας ένα πληθωρικό και χαρούμενο παιδί, κατάφερνε να προσαρμόζεται σε αυτές τις αλλαγές, ποτέ του όμως δεν αισθάνθηκε συνδεδεμένος με τους γονείς του όπως τα περισσότερα παιδιά. Όπως ο Πίτερ Παν, ένα κομμάτι του Πάντι αρνήθηκε να μεγαλώσει, νοσταλγώ- ντας τη Χώρα του Ποτέ από την οποία είχε εξοριστεί. Δεδομένου ότι οι γονείς του ζούσαν στην Ινδία, ο Πάντι αρεσκόταν στη σκέψη ότι η σύλληψή του είχε γίνει στην Καλκούτα, στη Σίμλα ή στο Νταρτζίλινγκ. Μάλλον απογοητεύτηκε όταν έμαθε από την αδελφή του Βανέσα ότι η πιθανότερη τοποθεσία για αυτό το τόσο σημαντικό γεγονός ήταν η παραλιακή πόλη του Μπόρνμουθ, στη νότια ακτή, όπου οι Φέρμορ πέρασαν μερικές εβδομάδες την άνοι- ξη και το καλοκαίρι του 1914. Ως υπάλληλος του Δημοσίου της Ινδίας, ο Λούις Φέρμορ, ο πατέρας του Πάντι, έπαιρνε κάθε τρία χρόνια άδεια έξι εβδομάδων για την Αγγλία, την οποία εκμεταλλευόταν για να επιδίδεται στο πάθος του, τη Βοτανική και τη Φυσική Ιστορία. Ο Λούις άφηνε μόνες τη γυναίκα του και την τετράχρονη κόρη του προκειμένου να απολαμβάνει τις ομορφιές τουΜπόρνμουθ, κάνοντας μεγάλους περιπάτους στην ενδοχώρα για να συλλέξει άγρια λουλούδια ή για να αναζητήσει στους βράχους των γκρεμών του Μπόρνμουθ απο- λιθώματα προϊστορικών φυτών. Όταν η οικογένεια βρισκόταν και πάλι, ο δρ και η κυρία Φέρμορ έδειχναν να είναι ένα παράξενο ζευγάρι – εκείνος ψηλός και αυστηρός διανοούμενος, εκείνη κο- ντή, εύθυμη και ανάλαφρη. Οι διαφορές στους χαρακτήρες τους ήταν ανάλογα εντυπωσιακές. «Δεν θα μπορούσε κάποιος να φα- νταστεί δύο ανθρώπους περισσότερο διαφορετικούς σε θέματα