Πάτρικ Λη Φέρμορ μια περιπέτεια

Η Χ Ω Ρ Α Τ Ο Υ Π Ο Τ Ε 37 μα Βίκαρετζ στο Ντόντφορντ: ένα μικροσκοπικό χωριουδάκι στον πάτο μιας δασωμένης κοιλάδας, κάπου τέσσερα χιλιόμετρα δυτικά από το Γουίντον, όπου ο Πάντι είχε ζήσει με τους Μάρτιν. Ένα φαρδύ ρέμα κυλούσε πλάι στον μοναδικό δρόμο, τερματίζοντας σε μια μικρή κοίτη στη μία άκρη του χωριού· στην άλλη άκρη του βρισκόταν μια παμπ που λεγόταν Κύκνος, πιο γνωστή ως Βρόμικη Πάπια, όπου οι επισκέπτες φιλοξενούνταν μιας και το αγρόκτημα ήταν τόσο μικρό. Εκεί η Αϊλίν και τα παιδιά της πέρασαν τα περισ- σότερα Χριστούγεννα και τις διακοπές τους έως το 1930. Ο Πάντι πρέπει να επισκεπτόταν κάθε τόσο τους Μάρτιν, διότι η Αϊλίν είχε διατηρήσει επαφή μαζί τους και θυμόταν ότι πήγε να δει τους Τέσσερις ιππότες της Αποκαλύψεως μαζί με τη Μάργκαρετ, μια ταινία που προβλήθηκε για πρώτη φορά το 1921. Αλλά η παλιά μαγεία είχε χαθεί και καμία άλλη ανάμνηση της Μαμάς και του Μπαμπά Μάρτιν δεν έχει διασωθεί. Ύστερα από μερικά τρίμηνα σε ένα σχολείο που λεγόταν Γκόρ- ντον Χολ, στην άλλη μόλις πλευρά του Ρίτζεντ’ς Παρκ από το Πρίμ­ ροουζ Χιλ, ο Πάντι και η Βανέσα στάλθηκαν σε ένα ίδρυμα στο Γουέστ Μπάιφλετ, στο Σάρεϊ, που λεγόταν «Οι Γκέιμπλ». Ωστόσο, παρότι επέδειξε μια πρώιμη κλίση στην αγγλική γλώσσα και την ιστορία, ο Πάντι δεν ήταν παιδί που μπορούσε εύκολα να χειραγω- γηθεί. Από τη μία, του άρεσε να προοδεύει και να εντυπωσιάζει τον κόσμο· αλλά μια ροπή προς την παρέκκλιση παραμόνευε πά- ντοτε κάτω από την επιφάνεια, έτοιμη να αναποδογυρίσει μέσα σε μία στιγμή κάθε του προσπάθεια για ευπρέπεια. Περιγράφοντας τον εαυτό του στο Η εποχή της δωρεάς , γράφει: «Άκακος εξωτερικά, πιο εμφανίσιμος τώρα, με δροσερή αυθόρμητη ομιλητικότητα, στην αρχή κέρδιζα αμέσως τη συμπάθεια των άλλων. Μόλις όμως άρχιζαν να βγαίνουν στη φόρα οι παλαιότερες καταβολές μου, εκεί- νες οι εφήμερες χαρές άρχισαν να μοιάζουν με κυνικό λούστρο προορισμένο να καμουφλάρει τον διαβολάκο που καραδοκούσε από κάτω». 8 Το πρώτο κανονικό του σχολείο ήταν το Σεντ Πίραν’ς, ένα προ-