Πάτρικ Λη Φέρμορ μια περιπέτεια

Η Χ Ω Ρ Α Τ Ο Υ Π Ο Τ Ε 27 και ποτέ δεν ήταν πιο ευτυχισμένη απ’ ό,τι τις στιγμές που ζούσε μέσα σε όλα εκείνα τα φτιασίδια και τη σαγήνη που χαρακτήριζε τις ερασιτεχνικές θεατρικές δράσεις. Θεωρούνταν αδιανόητο το ότι μία κοπέλα της δικής της κοινωνικής τάξης θα μπορούσε να γίνει επαγγελματίας ηθοποιός· η παραμικρή κίνησή της όμως, έτσι όπως ανέμιζε τα πλούσια, κατσαρά, καστανοκόκκινα μαλλιά της, για τα οποία ήταν τόσο περήφανη, ή έτσι όπως έγραφε με μεγάλα, ακανόνιστα γράμματα τις επιστολές της χρησιμοποιώντας μοβ με- λάνι, είχε πάντοτε κάτι το θεατρικό. Η Αϊλίν ήταν ένας από εκείνους τους ανθρώπους που αισθάνο- νται την ανάγκη να επινοούν εκ νέου κάθε τόσο τον εαυτό τους, υιοθετώντας μια τεράστια ποικιλία ονομάτων. Μικρή υπέγραφε ως «Αβρίλ» ή «Αγγουράκι Τουρσί» όταν έγραφε στους γονείς της, παρότι εκείνοι και ο άνδρας της την αποκαλούσαν συνήθως Μίρι- ελ. Κι εκείνη υπέγραφε ως «Μίριελ», αν και σε πιο μεγάλη ηλικία χρησιμοποιούσε το Αϊλίν, παρότι οι πολύ δικοί της άνθρωποι προ- τιμούσε να την αποκαλούν Πατ ή Αφρατούλα. Όσο για τα επίθετα, δύο ήταν σαφώς καλύτερα απ’ ό,τι ένα. Μολονότι οι γονείς της πάντοτε απευθύνονταν ο ένας στον άλλο γράφοντας πάνω στο φά- κελό τους «Κύριος και Κυρία Τσαρλς Άμπλερ», η Αϊλίν αναφερόταν στην οικογένειά της ως οι «Τάαφι Άμπλερ». Οι Άμπλερ πίστευαν ότι ήταν απόγονοι του σερ Τζον Τάαφι του Μπάλιμοουτ, από την επαρχία Σλάιγκο (χρ. 1641), οι απόγονοι του οποίου υπηρέτησαν ως υπουργοί Οικονομικών, διπλωμάτες και έφιπποι αξιωματικοί στην Αυστρία, ενώ ονομάστηκαν Κόμητες της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Κενά στο γενεαλογικό δέντρο δείχνουν ότι αυτές οι εντυπωσιακές φιγούρες δεν μπορούν με βε- βαιότητα να συνδεθούν με τον Τζέιμς Άμπλερ, τον πατέρα του Τσαρλς, έναν κτίστη που είχε γεννηθεί στην επαρχία του Κορκ, το πρώτο μισό του δεκάτου ενάτου αιώνα. Όταν όμως η Αϊλίν (και αργότερα ο Πάντι) αναφέρονταν στην ιρλανδική τους καταγωγή, αυτό ακριβώς εννοούσαν. Από την πλευρά του Λούις, τα πράγμα- τα ήταν πιο πεζά. Ήδη από τον δέκατο όγδοο αιώνα, οι Φέρμορ