14 παρατήρησε ότι είχε ακούσει τη λέξη να χρησιμοποιείται για να περιγράψει όχι μόνο πολιτικές παρατάξεις, αλλά και «αγρότες, μαγαζάτορες, την κοινωνική πρόνοια, την ποινή του θανάτου, το κυνήγι αλεπούδων, τις ταυρομαχίες, την επιτροπή του 1922, την επιτροπή του 1941, τον Κίπλινγκ, τον Γκάντι, τον Τσιαν Κάι-Σεκ, την ομοφυλοφιλία, τις ραδιοφωνικές εκπομπές του Πρίστλεϊ, τους ξενώνες νέων, την αστρολογία, τις γυναίκες, τα σκυλιά και δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο». Το ασύλληπτο χάος που περιβάλλει τον φασισμό επιτρέπει στον κάθε κακόβουλο να εστιάσει στα στοιχεία που ευνοούν τη δική του παράταξη – απλουστεύοντας και παραποιώντας την ιστορία για να βρει ομοιότητες με τα πολιτικά προβλήματα του σήμερα και να ρίξει το φταίξιμο στο αντίθετο ιδεολογικό στρατόπεδο. Οι συντηρητικοί καταγγέλλουν χαιρέκακα το «σοσιαλιστικό» κομμάτι του εθνικοσοσιαλισμού, ενώ οι αριστεροί επισημαίνουν τη συνενοχή και τη συνέργεια των συντηρητικών. Και τα δύο στρατόπεδα κάνουν τα στραβά μάτια στις αλήθειες που δεν τα βολεύουν. Οι παλιοί Γερμανοί και Ιταλοί φασίστες ισχυρίζονταν ότι είχαν υπερβεί τα παραδοσιακά όρια μεταξύ αριστεράς και δεξιάς. Η σημερινή προσέγγιση δίνει λιγότερη έμφαση στα ιστορικά στοιχεία και μας ωθεί να αντιλαμβανόμαστε, αντιθέτως, τη λέξη «φασισμός» ως έναν συναγερμό – ένα κάλεσμα στα όπλα των απανταχού δημοκρατών, επειδή
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=