Έτσι βάζεις όρια

ETΣΙ ΒΑΖΕΙΣ ΟΡΙΑ 46 μέρα της εβδομάδας. Εκείνη απάντησε ότι θα χαιρόταν να περπα- τά μαζί της μία φορά την εβδομάδα το Σαββατοκύριακο κι έτσι της έστειλα ένα σενάριο για να το χρησιμοποιήσει την επόμενη μέρα: «Καλημέρα! Κοίτα, θα ξαναρχίσω να περπατώ μόνη μου τις καθη- μερινές. Είναι η μοναδική ώρα που μπορώ να είμαι μόνη και τη χρειάζομαι για να διατηρώ την ψυχική μου υγεία. Θα ήθελες να περπατήσουμε μαζί το Σάββατο το πρωί που δεν θα είμαι τόσο απασχολημένη;». Η Νάνσι λάτρεψε την πρότασή μου. Με αυτόν τον τρόπο, μπόρεσαν να έχουν και οι δύο ό,τι ήθελαν – λίγο ποιο- τικό χρόνο στον οποίο ένιωθαν και οι δύο χαλαρές, αλλά και τη μοναχική ώρα που χρειαζόταν η Νάνσι για να φορτίσει τις μπατα- ρίες της μέσα στο φορτωμένο πρόγραμμα της εβδομάδας. Δεν είστε κακοί όταν βάζετε όρια, είστε καλοί – προς τον εαυ- τό σας και προς τις σχέσεις σας. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα όρια δεν είναι άβολα. Κάθε σύγκρουση μπορεί να γίνει άβολη – αν σας σέρβιραν το μπέργκερ σας ελάχιστα ψημένο αντί για μέτρια ψημένο, είμαι βέβαιη ότι τουλάχιστον κάποιοι από εσάς θα το τρώγατε αντί να μιλήσετε. Η οριοθέτηση μπορεί να δημιουργεί αμηχανία γιατί όταν θέτουμε ένα όριο δηλώνουμε έναν περιορισμό που δεν έχει ακόμη εγκαθιδρυθεί (ίσως επισημαίνοντας ταυτό- χρονα την απερίσκεπτη συμπεριφορά κάποιου άλλου) και ρωτά- με αν το άλλο πρόσωπο είναι πρόθυμο να προσαρμοστεί για το καλό της σχέσης. Αν αυτό που μόλις διαβάσατε σας άγχωσε λίγο, δεν είστε οι μόνοι. Η έρευνά μου δείχνει ότι ο κύριος λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι δεν θέτουν όρια όπου τα χρειάζονται είναι επειδή ακριβώς είναι τόσο μα τόσο άβολα . Δεν θα προσπαθήσω να υποστηρίξω κάτι διαφορετικό – κι εγώ το νιώθω αυτό. Δεν μου είναι πάντα εύκολο να πω όχι σε έναν αξιοσέβαστο συνάδελφο, να ζητήσω από τον σύζυγό μου να μείνω λίγο μόνη ή να πω στους γονείς μου: «Δεν θα το συζητήσω άλλο μαζί σας». Το να μιλάτε τη στιγμή που κάποιος